بهاره ای بهاره

 

بهاره ای بهاره

تابیدی چون ستاره

سرما زده دل تو

بیمار شدی دوباره

درمان چرا ندیدی

شیرین بیان چشیدی

غربت چرا خریدی

چشمان تو خماره

غروب آفتابت

بنوش آب شرابت

نای تبم به خوابت

غم بر دلت سواره

دیگر غمی ندارم

ساحل شن کنارم

بر کوی تو نبارم

قلب و دلت چکاره

مهر و صفا نبردم

در گور غم سپردم

هجر تو را کشاندم

تنهایی در مزاره

خوشی ها را ندیدم

غم و قصه چشیدم

گل صبرم نهیدم

با دل پاره پاره

 

جاسم ثعلبی 26/11/1390

/ 0 نظر / 2 بازدید