دنیای کور

 

در دنیای کور

خواسته های قلب

بسی سنگین هستند

و چشم مشعل دار بی تابی هاست

و دست جرقه و برق

و گوش بیرقدار گناه

باورت می شود یا نه

این عمل

حرام حرام است

آنچه عطش دل می خشکاند

بصیرت سرسره ی آن می شود

و هر که با آن عداوت کنی

بلای زندگانی توست

راه میانه

نیکویی

و سیر آن سهل است

و مقصد پشت کوهان شتر

و خوشبختی در یک قدمی عدالت

عادل باش ای انسان

آنچه برای خودت می پسندی

برای دیگران بپسند

تا جواز سفرت

ممهور به نام خدا شود

جاسم ثعلبی (حسّانی) 08/03/1393

 

 

/ 0 نظر / 13 بازدید