رباعیات حسانی 2

دلم با
یک پرستو همسفر شــد

کنارِ
آشیانه هم خطر شـــــد

دوتا
دستم فدای بال و پرهاش

دل و
جانم نگهبان تا سحر شد

***

دلم با رنگِ دریا شاد گشـــته

زموج و
تابِ گیسو یاد گشــته

ندیدی
اشکِ آن در روزِ روشن

تو شبها
سیلی را بر باد کـرده

***

دلم محتاجِ دیدارت نشســــــته

صد وبیست
روز در راهت نشسته

نگفتی بی
گناه در انتظـــــــارم

پزشکِ
تختِ بیمارت نشســـته

***

دلم
سوزید دردِ هر جدایـــــــی

به دور
انداخت عشق و بی وفایـی

چه راحت
ساده مانده در خیالش

فقط
دلسوزِ اشکِ بی خدایــــی

***

دلم
مهریه باریده به خانــــه

طمع بر
داشت از عشق و ترانه

خدایا
چترِ خوشبختی بچرخان

ثوابی
جان فشانِ عاشقانــــه

***

دلم
دیواری دورِ دلبرم کاشـــــت

از آن
معمارِ چینی سنگ بر داشت

نگاهِ یاورم صد رخنه کنــــــــده

هزاران
راه بر دیواره ام داشــــت

***

جاسم
ثعلبی (حسّانی) 15/11/1391

/ 0 نظر / 2 بازدید