جنگ طف 8(عروسی جاسم بن الحسن(ع) بر سکینه بنت الحسین(ع) و شهادت او)

 

نقل گوید قصه   زد  از  مومنان

روز هشتم پرده زد از شاهدان

 

شب رسید و گفت سرور قصه ای

از  حسن  برداشت  زیور نکته ای

 

داستان از  جایی  هم  آغاز  شد

جاسم بن الحسن هم سر ناز شد

 

آنوقت آن سرور ما گل چیده است

از  درخت  مشرقان  ببریده  است

 

دختری  زیبا  سکینه  نام  داشت

هم شب جاسم به دنیا گام کاشت

 

هر دو گل های بهشتی مهربان

از تولد های هم شب  شادمان

 

ناگهان دوم امام در خواست کرد

مهر دخت سرورم  پرداخت  کرد

 

این قضیه در دل  سرور  بماند

بعد فوت مجتبی محور بخواند

 

کربلا  جایی  که سید  یاد  کرد

عقد جاسم بر سکینه داد کرد

 

گفت عباسم   وفرزندان   من

یک وصیت دارم از اندر زمن

 

ما که می دانیم پایان  جنگ  را

صلح با دشمن ز میدان ننگ را

 

پس وصیت باید اجرا  می شود

امشب زفاف بنت لیلا می شود

 

روی شنها چادری افراشتند

در درون آن گلی را کاشتند

 

مرد ها  در یک طرف جنبیده اند

جاسم  و همسر  زغم   نالیده اند

 

گفت ای سید و ای مختار من

جایگاه جشن و شادی زار من

 

همه در جشن و سرور شادی به لب

پس  چرا  در  غربتی   دادی   طلب

 

من از این جشن و عروسی دلبرم

جشن من روزی که سر عزل از تنم

 

همه در این جشن شاداب و معین

جیش امیه شاد و دامادش حزین

 

یک شبی از بخت جاسم ساخته

روز  بعدش  غم  به  دل  پرداخته

 

آن شبش تا صبح بیدار و فکور

پیش ماه  چهارده تابد  چو  نور

 

هر دو غمگینند از درد زمان

هر دو  نالانند  از ضیغ مکان

 

مانده اند چهره به چهره تا صباح

گریه  زاری  می نمودند  با   نیاح

 

تا که آفاق فلق محشور گشت

جاسم  داماد  را مستور  گشت

 

بست سر زین شکارش را  بدام

تا  ببالد  روح  نازش  را     بکام

 

گفت عمو رخصت جنگم رواست

از عروس  دنیوی ماندم جداست

 

می روم تا وعده ها کامل شود

می بُرم  تا فتنه ها حامل شود

 

جای  بابا  در  نبردت  خالی     است

پس منم در حس دردت عالی است

 

مادرش نالان و اخوانش   به گوش

گریه زاری کرده اند او را به دوش

 

از سکینه که چه گویم محشری

چشم رودی  مانده  دور  دلبری

 

ناگهان چون شیر سوی طعمه ای

در  کارزا ر جویید  بوی  لقمه ای

 

همه را در سینه ی اسبش کشاند

یا  که   در  زخمی   بماند  یا براند

 

هلهله ی  مادر او  را  که  شنید

تا و مار دشمنان با  چشم   دید

 

کوفت آن عسکر و برگشته چه زود

تا  رساند  قطره ی  اشکش   به رود

 

لیک شمری زد به خنجر در دلش

آن  یکی  آمد  و    ببریده    سرش

 

آه  و فریاد  و زفیر  و  خنده ها

سر بریدند و شکستند دنده ها

 

سر  او  را    نزد    مادر  بر ده اند

مادر و سکنه به غم  افسرده اند

 

تا   رسیده   سیدم     در     کارزار

حمل کردند جسم بی سر در مزار

 

قصه جنگ طف در شعر بعدی ادامه دارد

شهادت علمدار کربلا حضرت ابو الفضل العباس (ع)

با تشکر از حضور همه دوستان شاعر و اجر همگی قبول

 

جاسم ثعلبی   07/09/1390

 

 

 

/ 2 نظر / 2 بازدید
روابط عمومی پرسمان قرآنی

سلام به اطلاع میرسانم که کانون گفتگوی قرآنی با بیش از 5 سال سابقه فعالیت زیر نظر مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی ، به کمک مدیران و خادمین و کاربران دلسوز و قرآن دوست خود موفق به کسب رتبه اول در بخش برترین پایگاه فرهنگ و اندیشه رسانه های دیجیتال شده است. کانون گفتگوی قرآنی محلی برای پاسخگویی به سؤالات و شبهات دینی و زمینه های مختلف فرهنگی دیگر است. از شما دوست گرامی دعوت میشود با عضویت و فعالیت در این سایت در پیشبرد اهداف قرآنی یارای ما باشید. فرم ثبت نام در کانون گفتگوی قرآنی در صورت تمایل کانون گفتگوی قرآنی را به دوستان خود نیز معرفی کنید با تشکر روابط عمومی کانون گفتگوی قرآنی http://www.askquran.ir

محمدرضا خدابنده

مابین هزار غم گرفتار شدم روی سر هرچه درد آوار شدم کابوس شبم داشت مرا می سوزاند فریاد زدم حسین و بیدار شدم. مرسی.