گل شوشتری

 

این گل
شوشتری ، قلب منو ربوده

در تب
چشمِ اون ، عشق برا من چه سوده

دیدمش
پریشون ، در آبشار ِ شهرش

اون و
نشون گرفتم ، در آسمون ِ قهرش

خوندمش
چه زیبا ، برای دل می میره

با اون نگاه ِ گرمش ، توو دلِ من اسیره

این دلِ
شکسته ، در عشق و مهربونی

لال و
پریشون  ، از دردِ بی زبونی

مدّتی
کشیده ، اشک و عذابی در جون

ساده
به دل کشیده ، مزه ی دردِ زندون

به
تازگی وزیدِ ، بادِ سردِ بهاری

با
قطره های بارون ، نشسته در کناری

گیسوی اون چِ زیباست ، پیچیده دورِ گردن

همچون
گلابِ خوش بو ، تو شیشه های نشکن

کبوتر
ِ عشق من ، بال و پرش چه زیباست

در
آسمون عشقم ، ستاره ای توو ابرا ست

ای گل
قشنگم ، بدون تو می میرم

می
دونی عزیزم ، در عشق تو اسیرم

 

جاسم
ثعلبی (حسّانی ) 31/02/1391

 

 

/ 0 نظر / 2 بازدید