آمدم

آمدم

آمدم با صد ترانه آمــــدم

آمدم سالم به خانه آمــدم

آب صافم چاهِ را زیبا نمـود

سیل بارم در شبانه آمـدم

***

شکوه دارم از زمانم از جـــــــــــــفا

گله دارم از جهانم بی وفــــــــــــــا

دست و پا بشکست و سینه را شکافت

حسِّ شعرم از شعارم شد جــــــــدا

***

دل سروده رخصتِّ گفتن نبـــود

این دمارِ روزگار قلبم گشــــــود

صاف کردم رخنه ها با گل و لای

از زبانه شعله زد بوی ســــرود

***

تو بزن سیلی قهرت ای زمـان

مثل کوه آماده بر آتش فشان

سوز های نابرابر خـــورده ام

باز رگبارت بزن مشتی نهـــان

***

پایکوبی کرده صبرم در زمیـــن

دردِ خود افزوده شد پای کمین

سنگ و دیوارش نمای افتخــار

در نهایت عشقِ زیبایم ببــین

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 31/02/1392

/ 0 نظر / 21 بازدید