غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

نور جوانی
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ آبان ۱۳٩٠
 

 

                              نور جوانی   بخسبید   از رخسار   را                               

 زور  نهانی   بنالید  از   دلدار   را

 

                                 بماند ان اسکلت زجر   کشیده    بدان                              

  رحیل سفر کرد ان دیده   خندان را

 

                                  ببست کوله  بارش  برفت  از  وجود                                

 ان پیکر زانو کشیده کوه و  با ر را

 

                         بمانده ام به فکر دیروزی که چه گشت                              

  گشت در افلاک گویا   ظاهری  افکار  را

 

                                 ندید و نباشد که چنین است که چه شد                               

  حی توانا قادر و در   خلقتش  ابداع  را

 

                         بسازید مرکبی و در بحر شناور است                                

ان مرکب دل شکسته این  حقیر  جان   را

 

                              مرکب اگر بکار گشت ناتوان شد                                  

 عاقبتش مفلوک غرق در امواج را

 

                        که گویند این کجا و خلقت حق رواست                              

ما در نخست شیر و در نهان استخوان را

 

                         بگیرد ان پیر که دم از جوانی می زند                               

 دست به عصا و به ناله هان و امان را

 

                       نوری که در جوانی به    ما  افزوده  گشت                                

 کم کم بخوابید ان چراغان دار را

 

                           روزی رسد که این جسم در  تابوتی                                  

 تابوت تکانی و جسم  سخت  سنگ را

 

                            از دست زدن به اتش همه   ترسانند                                 

 این جسم بدون روح اتشی جوشان را

 

                             با ناله و زاری و پشیمانی  و دوری                                  

الوداع از جان بگرددگر جسد بیمار را

 

                               در  خواب  و  خیال  جویم   حقیقتی                                 

    این جسم رفتنی است و این روح جمال را

 

                          جسمی که در ان خاک سپردیم به  امانت                                     

 که  این دیده ها چیست  در خواب نهان را