غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

خدا خالق و یار مستضعفان
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۸ دی ۱۳٩٠
 

خدا آفرید      و   بسازد   عجیب

زکوه   و    زدریا   و  اُنس   غریب

 

زمین و فلک آسمان هفت   رنگ

ستاره و خورشید و  نظم  قشنگ

 

بچرخند بر محوری جای   جای

حقیقت ستاینده ی  این   خدای

 

چو تابیده   آن    نور   در   آسمان

بیفروخت  شمع  بهار    زمان

 

از آن کلبه اسرار    شمعی    فروز

بیفروزد آن کلبه   را شب و   روز

 

توانا       فروزد      چراغ      ظفر

بیفروخت  مادام    پاینده    دهر

 

به مهرش شب و روز    بیداد   کرد

شبی روی خاموش سر داد   کرد

 

بتازید روز روان   خوش    بکار

تمام  خلایق   پی  کار   و   زار

 

که وی از در کلبه ای   در گشود

چو درب فضیلت از آن  رزق   بود

 

بکارید در   دل    خدای    وحید

شریکی درون    حکمتش  ناپدید

 

خدا  خالق   از بهر   هر  کس  چو نور

که از درد و محنت همیشه  به دور

 

بپنداشت مرسل صد و بیست هزار

اولو العزم مکتب نشان و   قرار

 

نماینده ی عزم او    در   زمین

امامان و    خاتم   پیامبر  ز  دین

 

هدایت کنند   این  بشر   سوی  نور

به گیتی به هستی به    وامانده   دور

 

بغرید صوت       ندای    معین

تو قرآن   فرایند    آن  را  ببین

 

بخوان یاد کن یار   مستضعفان

به دینار و درهم کمک کن جهان

 

جهان یتیمی همان  تنگ  و ننگ

که گوشه نشینی تو صلح و چه جنگ

 

یتیم زمان   خلقت      این      خدای

صفات خلایق    در   آن     دل    نمای

 

تو گفتی   مسلمانی و      کو      زکات

دلت    سنگ     باشد     و   هیچت   صلات

 

عجب قدرتی از    خودت       می دهی

خطا   از   من     و   توست  کو     جا   روی

 

تو انسان و رحم از دلت   زار   زار

چو     دیدی   فقیری    کند   قار قار

 

در آن عقل مختار باید    شتافت

به آنقدر   تکوین  آن را    نباخت

 

چنان گر ببندی دری    از   رهی

در   دیگری   باز     گردد    زری

 

نه گنج و نه ثروت نه ملک و نه جان

نه میخانه و ریش   وگوهر    نشان

 

نه مولود و زن     جامه ی   استان

نه باغ و نه   دینار و   نام    نهان

 

همه دست سردار و ملک    انیس

چه در کوه باشی چه دریای   خیس

 

پلیدی بس از زندگانی کجاست

تو حیوان   ناطق   کجی   نارواست

 

حلال و حرام این جهان  را     بجای

بدامان    حق را    معیشت   زدای

 

تو کاخ زری مقدمت جنت است

فقیر سیه پوش بسی رفعت است

 

نباید بنازی    به دار    و  ندار

تو مخلوق هستی و جان  در سوار

 

در آن زور و تزویر هر گز  نبود

صراطی مسیرش چو دشتی  نبود

 

تورا کیستی در زمین     سروری

نبی نوح  باشی تو جان پر دهی

 

سکوتت به جایی نخواهد رسید

نوای  جدایی  که   باید    شنید

 

چو مویی زتار عمل    ماند   ماند

نه کم بار گردد نه     خیلی   زیاد

 

امامان و اخیار   در آن   جنت  اند

اگر پاک گشتی    کتابت     دهند

 

تو را جای     سکنت نداری در آن

ندای   الهی       رسد       پاسبان

 

عجایب    جهان   قدرت   پادشاه

بیفکن نگر   چشم   در      بارگاه

 

زمین و درختان و     کوه  و    دیار

همه خلقت رحمت        این    نگار

 

تو از ثروت و علم    وفنت  بساز

دل کودک      غم    دریده      بناز

 

چو آموختی یاد     مسکین  باش

حریص علوم جهان    بین   باش

 

خدا آفرید     و تو     ر ا یاد     داد

هزار   آرزو     کرده ای   باز     داد

 

بدان        اول و    آخر   حکمتش

بماند   همان   فعل    در   ملتش

 

چو دانا نیاموخت علمش  به یاد

در آن جنت خویش   ملکش نداد

 

بیفروز       شمع    خدا     یاوری

خدا یار مسکین و   پنهان   زری

 

توکل به دار خلافت   بس   است

کمر خم کنی پیش   آن ناکس  است

 

تو را روح داده و   عقل   و   شعور

تو را جان  داده  و   دنیای    نور

 

مطیع اوامر تو   را   ناز   نیست

ستمگر به تعظیم تو را ساز   نیست

 

چو بینی ضعیفان و حق   رفتگان

شکنجه به    زندان   کفر    زمان

 

تو انسان یا بت پرست     جهان

الم تا کجا   یافتی    پس   بدان

 

نحافت خلافت رهابت بس است

امامت سلامت    خدایت   پرست

 

جاسم ثعلبی  20/10/1382