غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

جنگ طف از دیدگاه شاعر 6(حمله و شهادت علی اکبر)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٤ آذر ۱۳٩٠
 

هاشمی ها جمع کردند جثه ها

در همانجا دفن کردند   مردها

 

نوبت آنها  رسد      پیکار را

مادران دل می دهند دلدار را

 

از  میان   مادران   زیور    بود

لیلی چون گوهر علی اکبر بود

 

دید ناقوصی بزد در جنگ را

لیلی آن مادر دلش در تنگ را

همه سر داران به خون در انتظار

هر  که  گوید  نوبتم  د ر افتخار

 

از   میان   جمع  ماهی  زد  پدید

پیش بابا رفت و زانو زد به دید

 

گفت رخصت خواستم سوی جهاد

در این مکان دریافتم   بوی   معاد

 

بوسه زد قلب خشکیده  اکبرش

دانه ی دری  مکیده   جوهرش

 

آن   علی اکبر  مختار    من است

سیرت و رفتار و گفتار من است

 

در قیافه گوی آن پیغمبر  است

اشبه ما خلق و خوی رهبر است

 

شمشیر بگرفت و بزد دور مدار

با  لب   تشنه   و  آن  نور  منار

 

شصت ضربه زد به دشمن با مهار

دور کرده سیل دشمن    با  وقار

 

رنجور   کرده     عقل   دشمن  به نبرد

فکر کردند یک ملک  بردن به جنگ

 

خیلی  در  جبهه  درون  ذاتش  بسوخت

در دل خود  از عطش آتش فرووخت

 

باز گشتن   مشک   را   پر  آب     کرد

از عطش می سوخت و جرعه ناب کرد

 

یادش   آمد   عطش  و هوش آن عیال

جرعه   را پرتاب    و  نوش آن  محال

 

لیلی و سردار بر جایی  نشست

ناظر جنگ و زغم راهی  نبست

 

ناگهان با مشک آمد سوی یار

داد بابایش و زخمش توی زار

 

لاکن آن مشکش ندارد آب  را

تیر دشمن زد بخشکد خواب را

 

گفت بابا العطش   جامی   نبود

جگرم خشک شده صبری نبود

 

گفت   فرزندم  ندارم    جرعه ای

مک زبان خشک من کن قطر های

 

در بهشت آن خدا شیری بدوش

از همه رنگش سوا سیری  بنوش

 

مادر علی اکبر که ایرانی الاصل است (لیلا به خودش می گفت)

 

( گومی تلگی ابنچ یا لیله(لیلا)

شدی اجروحه او هلهلیله

و امن العطش ذایب دلیله

عطشان او بل حوه چتیله)

 (لیلی به استقبال فرزندت  علی اکبر برو

زخمهایش را ببند  و او را تشویق کن به جهاد

از تشنگی  دلش ذوب شده

خیلی تشنه است و در میدان جنگ تا چند لحظه دیگر به شهادت می رسد)

 

 

مرهمی بر زخم های  او  چه سود

مادرش از خمیه ای آمد چه زود

 

در بغل کرده علی را  چون بدید

ناله ی گلدسته اش  را   چون شنید

 

ناله کرد و زار کرد و زد به دار

وای بر تو ای   یزید   بد خمار

 

تا که لیلی دید زخمش اینچنین

دست بر سوی خدا رحمش معین

 

لیک دشمن حمله ای آغاز کرد

سو و جای  دلبران  را  ساز کرد

 

عود  ریحان  دید  صولات     عدو

خود کشید از مهر و هر دو مات او

 

نعره ای زد بر سواران  کو   رهیب

خود   به  دنبال  شهادت  جو نصیب

 

با هزاران گوی و شمشیر شد کمان

سیف  زد تا روح پاکش شد رمان

 

شمر ملعون چون علی را سر برید

با  سر  مرحوم  به بابا  بر  دوید

 

سر به سوی مادرش پرتاب کرد

همه با لیلی  به  شیون  تاب کرد

 

ای علی اکبر علی جانم تویی

زندگی بی تو و زیبایم تویی

 

لیک  قلب  سیدم  پر نور  شد

یک جگر سوزش برفت و دور شد

 

این قصه ادامه دارد در شعر بعدی

با تشکر از استقبال همه دوستان شاعر

جاسم ثعلبی 06/09/1390