غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

ماه تابان
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ آبان ۱۳٩٠
 

                   خدیجه    نور  دل   تابان  در  شب

 

خدیجه  چون   زلال و ماه  یا   رب

 

 

 

خدیجه   چون گل زیبا در این دشت

 

زگل های  فراوان  دل همین گشت

 

 

 

به   دنبال   تو    بودم   در    بهارت

 

نچیدم   گل     وفا   دار       قرارت

 

 

 

نمی    دانی   دلم    نابود       گشته

 

زهی   در   عشق تو    زندان   گشته

 

 

 

معلم کار هر کس   نیست   ای یار

 

به سوی  دانش   و   ناگه   گرفتار

 

 

 

که   روزی    امد م      اموزگاری

 

بگفتا        جاسما     امد    غناری

 

 

 

به خط شو ثعلبی داری   ملاقات

 

شنیدم دختری بنشسته  ساعات

 

 

 

خدایا ان چه کس  امد به  کارم

 

ز گیسوی     بلندش    زار   زارم

 

 

 

قدم    بگذاشتم    ناگه  به  کُندی

 

اسیر ش گشته ام با دست  بندی

 

 

 

بدیدم     دختری   چون    ماه   روشن

 

دو چشمش ابی و چون سنگ   معدن

 

 

 

سلامی کردم و پرسیدم    احوال

 

بفرما گو چه خواهی بی پر و  بال

 

 

 

نگه حیران و سرگشته شدم  من

 

شمال از غرب را گم گشته ام من

 

 

 

شما با من    رفیقی    یا  براهی

 

زنم خنجر به  دل گر چه نخواهی

 

 

 

ولی ناگه به رو یم خیره   گشته

 

سکوت    عاشقانه   چیره  گشته

 

 

 

منم با بی قراری    کردم    آواز

 

سخن با نام خالق  گشتم   آغاز

 

 

 

ولی از عشق او دل سوز گشتم

 

حر یر پر   بها    را   شال   کردم

 

 

 

زمانی     پاره کردم     پیرهن   را

 

ندیدم خوشگلی شیرین دهن را

 

 

 

دل    نالان من     فرصت    نداده

 

کلامش به     نگاهم  جام    داده

 

 

 

دو چشمم ناگه از  عشقش    خموشند

 

دل    و عقلم        ولی    اندو    بهوشند

 

 

 

سر نخ صحبتم      دنبال    کردم

 

که    از یار   و گذر   خروار    کردم

 

 

تو   را از جان و دل دوست بدارم

 

لباس پر بها     واست       میارم

 

 

 

ده مگطوع     را   جنت    بکارم

 

ولی حاشا  نگویی بی    قرارم

 

 

 

مزاحم ناگهان پیداش    گشته

 

غزال از    تور کارم زار    گشته

 

 

 

همین موقع که ان شخص   بد اموز

 

سلامی کرد از من داشت    دلسوز

 

 

 

به پشتم خیره کردم هیچ دیدم

 

که    اهو پا   زده از   جا    پر یدم

 

 

 

خدیجه     بارها    پیغام       داده

 

گل      محبوب من   الهام   داده

 

 

 

منم   با جان و دل تو را پرستم

 

کلامت صحبتت هر جا بجُستم

 

 

تنم لرزان مانده چون    چناری

 

پدر من خود کُشم گر او نیاری

 

 

 

پدر با خشم از من خواست  بهتر

 

چرا   حالت    پدید امد   به  بد تر

 

 

 

بگفتم ای پدر     رازی    در یدم

 

اگر گویم سبک می شد امیدم

 

 

 

نشد    حاصل     از ان  ایام   لعنت

 

شب و روزم گذر کردم  به   محنت

 

 

 

بگفتا   ای عزیز   و ای جگر سوز

 

یکی در دام داری بس کن امروز

 

 

 

1(اذا  یقبل  ضمیرک   انسه چنک)

 

بنت   الناس   مو    کافی   عبنک

 

 

 

ترید   اتگوم   کلهه او تطلب  ابثار

 

علی   تتحزم    العربان    بل  نار

 

 

 

یبعد اچلای   کفنی    امنل بلاوی

 

شتلت    اجبال    بگلیبی    علاوی

 

 

 

ظلیت       انتظر      مده     اباذیه

 

اجانی ابلیس  اخذ حبی امن ادیه

 

 

 

انا   ضلیت   سدره    ابهل     ثنیه

 

متحسف   بقیت    اصفگ    بدیه

 

 

 

معنی 5 بیت عربی

 

 

 

گر  چه  وجدانت  پذیرد    ای پسر

 

گر   گذشتی   از رهش  بار   دگر

 

 

 

نمی دانی    در     نهایت    انتقام

 

گر چه  دیدند  آتشی سوزد به دام

 

 

پسر جان چوب خُشکیده به از نم

 

درون قلب من کوهی شد از غم

 

 

 

انتظار   یار    کردم     تا ازل    کرد

 

چو ابلیس  آمد   و جانش بدر کرد

 

 

منم   ماندم  چو  بیدی ریشه کنده

 

زمین  از حسرتم  صد   ناله  کرده

 

 

 

قابل توجه دوستان شاعر :

 

در رسم ورسوم عرب خوزستان  به عشق زیاد اهمیت نمی دهند گاه گاهی و خیلی کمی از عاشقین به مقصود می رسند. چنانچه اولیا ء و قوم وقبیله بفهمند جنگ و خونریزی ایجاد  می شود به همین سبب عشق مردم جنوب بل اخص عرب زبانان عشق واقعی و حقیقی است. چون می دانند چنانچه به هم نرسند  و بوی عشق فوران کندطعمه ی مرگ خواهند شد.

 

با تشکر از همه جاسم ثعلبی /اهواز /16/8/1390