غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

خیانت
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٢
 

خیانت
خدایا
نگذار خیانت
اشک هایم را بجوشاند
وصلم کن
به کانالی که
همیشه از آن تردد می کنم
و آسایشم در آن است
***
حس
برای دوست داشتن
حس هست
نمی دانم کجاست
ولی می دانم دردناک است
جاسم ثعلبی (حسّانی) 03/06/1392



 
 
قطار عمر
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٢:٤٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٢
 

قطار عمر
اگر روزی با قطارِ عمر شتافتم
و لحظه ی دیدارت
همسفر بادها شد
فراموش نکن
که دل
آرزوی دیدنت داشته
***
منکر عشق
من منکر عشق نیستم
دوست دارم تنها بمانم
تا با دل کسی
وابسته نشوم
امروز دوستم دارد
و فردایش
در شبحِ زوال
می میرد
جاسم ثعلبی (حسّانی) 04/06/1392


 
 
حرب سوریا / جنگِ سوریه ( عربی و فارسی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٢
 

حرب سوریا / جنگِ سوریه ( عربی و فارسی)
حزنت اعلی الصدق و السهّر احباب
یلومونی الربع و اهل الحمـــــــیه
سموم الغدر طحنت جسم الاطفال
او بگت دار الفرح سوده او ردیه
***
انهدر دم الحلال ابسیف الاشـــــرار
صبغ ارض و السماء کر السلاطــین
او غرگ بستان اهلنه الیمطر اعطور
انترس بحفور مدفونه ابجثامیــن
***
ما ندری السبب و البایگ النــوگ
طمس صوت الحقیقه او یا هو یلگاه
اضباع الشر تهلهل و الگمر فـوگ
الشمس دینار صارت والوکت جاه
***
اطفال او نسه ماتوا تحت الارکام
ابکیماوی انضرب بیت اهل الاجواد
مثل رش المطر واتزوهر الـناس
لا ناجی حضر قط والظــلم زاد
***
طرحه اصبحت چن مرسومه بخطوط
ترف عین او رجل وامسافره المـــوت
الناس امدهوره و العالم انــــــــیام
النجات ابیا درب و انوصفه بس کوت
***
دخان او مطر واطواب والـــــــــــدان
او طیاییر التحومی او تضرب احساس
بعد ما جای موعد قبــض الارواح
القنابل کلمطر تسقط علی الناس
***
العنده ابخیر سافر بلفضاء او طار
ذهب و اعیاله تبراله او تماسیه
او ضل ابن الفقیر الفاقد انقود
حطب للدان و النار التمس بیه
***
او بگه بلمعرکه ذاک ابن الفـلول
حطب للنار یرمی ابندقیــــــــه
الراتب فوگ واعیاله التشم طیب
القتل عنده فخر حب او هویه
***
تعده الخطر خط احمر ضرب بیه
نظام الجور طوّل بلثنــــــــــیه
اذا شعبک زعل منّک یـمسکین
اتکتّر بلستر واطرد منیّـــــــه
***
بعد بسّک حکمت الدهر مــرّات
ابوک او انته دمّرت الصلح لیــش
اذا شعبک یقرر انت مطــــرود
آنه وی صدیقک ننحسب بیش
***
اخذ کومت حلال او جفّی لبعـــــید
سلّم للدهر مارادک اللیـــــــــوم
کثیره قبلک الما گدرت الــــناس
الشعب مثل الجبل صامد یمیشوم
***
رجاء اختم حروب او اســتر الخیر
بعد لا تشعل الدیره ابحــــدودک
کفا للمات عندک وانته مسئـول
لا تبدا  حرب ثالث جــــنودک
***
ما احب الظلم و الفسق والجــــور
و لا احب الذی ممزوگه عیــــــنه
الناس اتشوف صولات الکدر بیک
ولک بسّک یبن بترا الحنــینه
***
ابوک امعزب او عزّب للیهــــــــــود
او هدا گاع الدلال البیهه اهلــــــــــنه
السواری اهناک تحت  الفشگ و ادان
و انت اترید تگطع کل نسلـــــــنه
***
اشکثر عندک صواریخ او سم او دان
تذکر من هجم ذاک ابن صهـــــیون
سکّتت او لا برمت ابکلمه للجاک
تظم النار للکلهم یصلّــــــــــون
***
تذکر یوم اخوک امکسر او جاک
طلب منّک و لا چنّک تفهـــــمه
تکرم بیه اخیک  للدهر لیـــش
تلزمه او داخل البیتک تسلــمه
***
معنی:
دلم می نالد از یار خطا کــار
مرا دیوانه کرده در جفایش
سموم دهر تن ها را چه ها کرد
به دام انداخت قلبِ دلربایش
***
چرا خونین شده جسم شرف را
به خون آلوده کردند پادشاهان
به زیر سیل رفته باغِ خوش عطر
پر از غصّه شده در فقر و جدان
***
چه کس بیداد کرده در طی دهر
حقیقت خواب رفته در کمینی
همین گرگان عَلَم کردند زمهتاب
به روز آمد نمای هر حزینــی
***
زنان با کودکان آواره مردنـــــــد
به شیمیایی زدند خانه ی بخشش
چه زهر آگین کرده مستــــی دل
کمک هر گز نبوده ظلم و جنبش
***
زمین خیزان نقّاش فلک گشت
و لرزش در جسد مشهودِ دردی
چو مرغان دام رفته تور صیّاد
منادی نیست شهرم کوی سردی
***
گلوله بارشش ماننــــــــد باران
هواپیمای جنگی زوزه کردنـــــد
سرانِ سال خورده مانده در تاب
شرار از آسمان دلسوزه کردند
***
غنی از داشتن ها زد به پــرواز
به همراهِ عیالش خوش سفر دید
همانا مستمند و بی کسی ماند
تو آتش خرمنی گشته و پاشید
***
به آتشبار کشته  عالمی جــــان
تفنگش مرگ می بارد ز رشتــــه
حقوقش با طلا هموزن یک عشق
به کشتن ها دلش معتاد گشــته
***
خطر در ظفر گم گشته پریشــــان
نظامِ جنگ بهبودی نـــــــــــــدارد
چنان فهمیده مردم خسته از جور
تکبّر جای خوشنودی نـــــدارد
***
به بن بستی رسیدی ای جگر ســـــــوز
به زورِ نیزه صلحی در طلب نیســــت
اگر مردم مرامِ دیگری جســـــــــت
به خون آشام نشستن در حلب نیست
***
ببر از مال و زر بهر صفایت
زمانه تار کرده سر نوشتــت
طنینِ مردمان لرزانده صد کوه
برو بگذر زعشقی در بهشتت
***
تمنّا می کنم خاموش کن جنگ
گلستان تابِ جوشیدن  نـــدارد
کفایت کن هزاران مرده در دار
بخوابان تیر خندیدن ندارد
***
دلم از ظلم و غم نالیده  در جنگ
تو جنگِ گرم  دشمن زار دیدم
به همراهِ عیال آواره شد قلب
ختامش کن منم  دردش کشیدم
***
پدر مهمان نوازی کرده دشمن
هدیه داد روزی سر زمینـــی
امیران یهود جولان خزان دید
تو با ارواحِ  مردم گل نچینی
***
هزاران موشک انداز و هزار توپ
نزد روزی کلاه از موی دشمـــن
سکوتت  زار مانده مثل خویشان
نکش آتشکده بر قلبِ مسکــن
***
برادر وار فریادش انا الحـــــــــــــق
حماسه آفریده در جــــــــــــوارت
فلسطین تاب خورد در دیگِ جوشان
و تو خوشحال ماندی در مـــــزارت
***
جاسم ثعلبی (حسّانی) 15/06/1392


 
 
شهادت امام جعفر صادق (ع)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳٩٢
 

شهادت امام جعفر صادق (ع)
قلم جویا شده رو برگِ فکرم زود
حروفِ شعر آهسته به جان آمد
امامان رمزِ بازِ عشق و خوشبختی
سر از محرابِ کوفه با زمان آمد
***
شناور مانده فکرم در بهارِ رود
روی آب می چرخد و دل جویید
بلم با موج ناگه سر گذر کرده
پیامِ گرمِ قلبم در فضا پیچید
***
کلاغِ دردِ غمها آمد از پـــــــرواز
بر بامِ دلم با ناز می گویــــــــــد
خبر چین آمده با یک کلامِ شور
شهادت صادقِ دلساز می گوید
***
پیچیده تنم یکدم شدم مبـــــــهوت
در ساحل وعقلم خوانده تفســـیری
استادِ امامان ماتمش امــــــــــروز
اشکم ریخت در سوگش و دلگیری
***
تولد روزِ هفده در بهاری نـــــــــــــــو
به هشت و سه دهی پیغامش آورده
از باقر و ام فروه تولد گشـــــــــت
به پنج و شصت سالی عمر خود کرده
***
وفا با علم را از جدِ خود جویید
ولایت کرد با برهان و قرآنش
جون است و قلم بگرفته چون شمشیر
به روز آورده علم و فکر و دیوانش
***
ختام آل امیه او امامت کـــــــــــــــرد
به مجلس خواند سردارانِ دنیــــــــــایی
کلامش با سیاست از جهان در خواست
سران و دشمنان ، دوستانِ تنهـــــــــایی
***
هشام ابن الملک و جابر حیّان
مفضل بن عمر با جمعی علم آموز
ابوحنیفه و بن سالم و مومن طاق
هزاران دانش آموزانِ دشمن سوز
***
به ذلّت تن نداد از قهر هر سفّاح
کتابِ حق به سینه حافظی کرده
صراطِ حق گذر کرده به به شمعی نور
پیام شیعه در دل نافذی کـــــرده
***
درودی باز ای صادق نثارت بـــــــاد
به یادم باش ای سرور تو قبری تنگ
قسم خوردم به حیدر و ابو الکفّین
نمی ترسم از راه های کویر و سنگ
***
بپرس از مرقدِ جدت بقیعِ گــــرم
چنان فریاد ها در کربلاء جوشید
حسین و مرقدش مهر شهادت شد
جهانِ شیعیان کاسِ ظفر نوشـید
***
به جدت قسم تکرارش کنم هر روز
ثابت قدم گشته شعر و تعبیــــرم
کلام حق تو قرآن آمده چون روز
پشیمانی ندارد عقل و تفسیـــرم
***
جاسم ثعلبی (حسّانی) 12/06/1392


 
 
ابوذیات بحق الامام الصادق (ع) (شعر عربی و فارسی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳٩٢
 

ابوذیات بحق الامام الصادق (ع) (شعر عربی و فارسی)
حزن گلبی علی الصــــادق و داره
حکیم  او نوّر اصحابـــــه و داره
مزاره ابعید عن دربــــی و داره
متی یصحی الوکت و ادی التحیه
***
الصادق شاعت انواره و علمـه
السماء قسمّه ابترتیبه و علمه
ابمدارس جنّد العالم و علمه
نشر بیت الثقافه ابکل ثنیه
***
الدهر دمّر قدر گلبی و اطلبــه
الامام السادس اشچیله واطلبه
الکرامه ارث من عدهم و اطلبه
یعاندنه ابن کل اجنبــــیه
***
نشر کل فکر و احکامه و دیـــنه
او کشف کل غدر و اکذوبه ودینه
یصادق فدوه الک دمنه و ادینـه
الحد الموت واحنه جعفریـــه
***
معنی:
دلم مشتاقِ صادق مانده امــــروز
به یادش ناله ها را خوانده امـروز
مزارش در کویرِ خشکِ بی نام
غبارِ شک دلم را رانده امروز
***
عبورِ یادِ صـــــادق در دل آزاد
فضا از علم و دادش کرده فریاد
همه دلها شدند کاخِ امامــــت
جهان با نامِ صادق گشتـه آباد
***
زمان نابود کرده دل ربـــــــایی
عَلَم افروخت شکوه از جـــدایی
کرامت ارثِ سرداران دین است
عناد آموخت درس از بی وفایی
***
اماما این جهان بیدار کـــردی
ستمگر بی امان غمخوار کردی
فدای تو شود دستم و خونـم
بنازم شیعیان بیدار کــردی
جاسم ثعلبی (حسّانی) 10/06/1392