غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

جنگِ طف 9 شجاعت و شهادت حضرت ابو الفضل (ع)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز جمعه ۳ آذر ۱۳٩۱
 

 

ظهر عاشورا چه دردی ساختند ، غیر ابو الفضل همه را جان باخــــــــــــتند

انبار شد اجسادِ پاکِ دلبران ، روی شن خونابه گشته شاهـــــــــــــــــــــــدان

زن و بچّه اشکِ هر سوزی شده ، العطش سر مشقِ پیروزی شـــــــــــــــــده

ابو الفضل در معرکه ماند و حسین ، زینب و ایتام و زین
العابدیــــــــــــــــــن

هیچ امیدی ندارند در ظفر ، همه جا در حیطه شد زنگ خــــــــــــــــــــطر

ناله های تشنگی آواز شد ، گریه زاری در حرم آغاز شـــــــــــــــــــــــــــــد

مشک خشکی روی بالینش گذاشت ، ابو الفضل در بارِ سنگینش گذاشـــــــت

علم را برداشت و آمد یکدمی ، پیشِ سید الشهدا با خرّمــــــــــــــــــــــــــی

گفت ای لپِ دلم مهلت بده ، وقتِ آب آوردنم رخصت بــــــــــــــــــــــــــــــده

بچّه ها تشنه لبان خشکیده اند ، تلخی و غم در مصیبت دیده انـــــــــــــــــد

وعده دادم ساقیِ آنها شوم ، دوست دارم با خدا تنها شــــــــــــــــــــــــــوم

نورِ دل شاید که برگشتن نبود ، دل ببخش از اینکه جوشیدم چه
زود

راهِ ما مکتوب گشته در زمان ، شادیِ ما د ر بهشتِ دلبــــــــــــــــــــران

خواست پا را در رکابش می زند ، اشکِ اسبش باز تابش می زنـــــــــد

در بغل بگرفته داداشش حسین ، گریه زاری شده سر ترکش به زیـــن

علمدارِ کربلا جوشیده است ، چشمِ سرخش از غضب پوشیده اســــــت

مثلِ باد و گرد بادی آمده ، سویِ میدان  عدل و دادی آمــــــــــــــــــــــــده

برق می زد نوکِ شمشیرش 
چو نور ، می شکافد صاعقه با عشق و شور

رعد و برق آمد و ظاهر شد بهار ، العلقمی بیداد کرد از کــــــــــــارزار

ابو الفضل تشنه و اسبش خسته است ، اسب را در آب تر لب بسته
است

گفت ای مختار لب تشنه چه زود ،  تو بخور تا من بنوشم  هر چه بــود

مشک را پر کرد از رودِ فرات ، حس نموده آب پاکش چون نــــــبات

مُشت آبی کرد تا نزدِ دهان ، یاد افراد آمده تشنه لــــــــــــــــــــــــــــبان

آب را انداخت و بر تختش نشست ، مشک را محکم به سر رختش ببست

هیچ کس در راهِ او ظاهر نشد ، شمر بن ذولجوشنی ماهر نشـــــــــــــد

هلهله از سویِ زینب را شنید ، با مشکِ آب از رویِ اسبِ خود
پــــــــرید

بچّه ها سیراب گشته از دلیر ، بارِ دیگر باز گشت نزدِ امیــــــــــــــر

آب در ظرفش کم است کافی نبود  ، باز گشتی سویِ دریا دل گــشود

بارِ دیگر راهیِ میدان شده ، با حماسه قهرِ دل برّان شــــــــــــــــــــــده

نزدِ رود العلقمی راهش گشود ، دور تا دروش درخت نخل
بــــــــــــــــود

ظرف بارش با صراحت آب کرد ، اسبِ خود با دلبری سیراب کــــــــــرد

زود بر گشته که زینب تشنه ماند ، چهار روزی بی غذا و گشنه
مانـــــد

کوفیان طعنه زنان 
از پشتِ ابر ، با حماقت می خورند دیوارِ صبــــــــر

پشتِ نخلی غایتِ قطعِ دو کف ، مکر  کردند تا دو بازو شد تـــــــــــــلف

دلبرم شمشیر به دندانش گرفت ، جان خیلی از رقیبانش گرفــــــــــــت

عاقبت با تیر و شمشیر و عتاد ، کوفتند عبّاس و در صحرا فـــــــــــــتاد

زود امدادِ حسین آمد و دید ، گفت ای فرزندِ زهرا دل پریــــــــــــــــــــــد

سوختند گلهای زیبا در بهار ،   جایگاه دل شدند در لالــــــــــــــــــه زار

 

جاسم ثعلبی (حسّانـــــــــــــــــــــــــــــــــی)
03/09/1391

سروده بعدی جنگ طف شهادت طفلِ شیر خوار علی اصغر

 

 

 

 


 
 
جنگِ طف 8 شهادت قاسم (جاسم) ابن الحسن (ع)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۸:۳٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ آذر ۱۳٩۱
 

 

گفته بودند یک خبر دلساز شد ، در محرّم بدعتی آغاز شـــــــــــــــد

وقتی قاسم چشمِ زیبایش گشود ، با سکینه همقدم شد در فــــــــرود

دو برادر قولِ خوش داده بودند ، در جوانی این دو دل را
ستودنــــــد

حسن با دستِ نحس مسموم شد ، نزد نزدیکان خبر مفهوم شـــــــــــــــد

کربلا جایی حسین افراز کرد ، آن وصیّت را گرفت و باز کــــرد

از حسن مکتوب مانده این سند ، زینبان جامه ی جشنش می تنــــــــــــد

عقد و خوشحالی زده دور خیم ، موی سر چون سیخ گشته در تنــــم

این خبر  صندوقِ دل مانده
شده ، سینه سینه در زمان خوانده شــــــــده

بگذریم از صحّت و ردّ کلام ، وقت آن گشته بغرّد این همــــــــــــــام

شیر آهسته به میدان آمده ، از خیمه ی مادر چه جوشان آمـــــــــــده

پیشِ عمویش به تنهایی نشست ، ترس دنیا را در این محنت شکســــــت

مادرش با سکنه دلشور آمدند ، با شجاعت رو به آن نورآمدنـــــــــــــــد

قاسم از عموی خود آزاد شد ، پیشِ مادر رفت و درد آباد
شـــــــــــــــد

مادرش عمامه را محکم زده ، بند کفشِ خویش را سر هـــــــــــــم
زده

بوسه ی جانانه چشمش رمل کرد ، شوقِ جان دادن برایش سهل
کـــــــــــــرد

اشکِ دوری از حسین جاری شده ، روی قلبِ نازنین باری
شــــــــــــــــــــده

مادرش دستِ دعا شد با خدا ، روحِ قاسم کوچ کرده سر جـــــــــــــــــــــــدا

رحم در قومِ یزیدان آب شد ، رسمِ جنگ و مرحمت بی تاب
شــــــــــــــــــــــد

شاخ گل در این همه خار و خشاک ، تیکه تیکه شد همه برگش به
خاک

رفت روحش شادگشته در بهشت ، نامه ی عشقش به خونِ دل
نوشــــــــت

 

جاسم ثعلبی
(حسّانــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی) 02/09/1391

سروده ی بعدی جنگ طف 9 حمله و شهادت ابو الفضل العباس (ع)

با من همراه باشید و فیض ببرید
اجـــــــــــــــــــــــــــــــــرکم الله

 


 
 
جنگِ طف 7 حمله ی علی اکبر و وداع از پدرش
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ آذر ۱۳٩۱
 


 

می درخشد چون گلِ فصلِ بهار ، ماهِ تابان شد اسیرِ کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــارزار

پنج خصلت دارد این تک مهربان ، از علی سه خصلتی دارد به جــــــــــــــــــــــــان

دو تا دیگر از پیامبر برده است  ، از نابِ زیبایِ صفاتش جسته اســــــــــــــــــــــت

نزدِ بابایش عزیز و دلبر باست ،  قلبِ مامانش به یادش پر صداســــــــــــــــــــــــت

وقتِ جان دادن و عزت آمده ، وقتِ باریدن و وصلت آمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

تشنه لبهایش چو خشکیده ز تب ، چشم هایش گودی رفته از غضــــــــــــــــــــب

پیشِ بابا رفته وقتِ حمله شد ، در بغل بابا نحیبش جمله شــــــــــــــــــــــــــــــــد

با دیدنش بابا دو تا زانو زده ، اشک هایش دور خود دریا شـــــــــــــــــــــــــــده

دید زینب صحنه را از خیمه گاه ، قلبِ خود آتش گرفت در پرتگـــــــــــــــــــاه

هروله آمد به دیدارِ دو یار ، خون از چشمش به جوش آمد کــــــــــــــــــــــــنار

گفت سردارم نیا زینب بمان ، دشمنم می بیند آن حجب مکـــــــــــــــــــــــــــــان

باز گشته با دلی پر خون و درد ، پیشِ مامانِ علی با آهِ ســـــــــــــــــــــــــــــرد

صحنه در میدان خوش جوشیده است ، علی از بویِ پدر خوابیده اســــــــــت

دور تا دورش شمرها پا زدند ، با دیدنِ صحنه علی را جا زدنــــــــــــــــــــــد

علی از صوتِ زمان بیدار شد ، از دوری یاران او غمخوار شـــــــــــــــــــــــــد

رعد کرد بر آسمان شیرِ دلیر ، برقِ شمشیرش عطش کوبیده زیـــــــــــــر

کوفت تاجِ سرِ سرخِ دشمنان ، خشک شد دیواره ی نرمِ زبــــــــــــــــــــــــــان

عشقِ دنیایش تو تن زندان شد ، جسمِ دلبر در زمین قربان شــــــــــــــــــــــــد

همه جا هاش خون و نیزه کوفتند ، در دلش آتشِ به غم افروختــــــــــــــــــند

لحظه ای رو کرد به رسمِ یادبود ، با تبسّم دید جدش شاد بــــــــــــــــــــــود

آب شد بارانِ نیزه بر دهان ، خونریزی کرده هر جـــــــــــــــــــــــای
زبان

روح با عزت به دلبان رفته است ، درد و قهرِ کافران را  گفته اســــــــــت

افتاد جسمِ نازِ او بر روی خاک ، چون  فرشته جسم و جانـــــش پاکِ پاک

چون علم افتاد فهمیدند تمام ، جرقه ای پرتاب کرد قلبِ امـــــــــــــــــــــام

تیر در زخمش شده معجونِ او ، شن و خاک سیراب شد از خــــــــونِ
او

داد و فریادی کشیدند در مکان ، ناب شد قصه ی سبزش در جهـــــــــــان

مادرش با دیدنش غش کرده است ، در دلش خروار آتش کرده اســــــت

رفت روحش آسمانی دیگر است ، قاتلش هر دو جهانی ابتر اســــــــــــت

از قتلگاهِ اوست حسّانی شنید ، غصه ی داغ ِ دلی جاسم
ندیــــــــــــــــــــــد

در راهِ بیداری و در راهِ صفا ، یا حسین روحم و جسمم شد
فــــــــــــــــدا

 

جاســــــم ثعلبــــــــــــی
(حــــــــــــــــــسّانــــــــــــــی) 01/09/1391

منتظر سروده ی بعدی جنگ طف شهادت جاسم (قاسم) ابن الحسن (ع)

 

 


 
 
جنگ طف 6 شهادت حر بن یزید الریاحی
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ آبان ۱۳٩۱
 


 

حر به هفتاد و دو تن پیوسته است ، به کلام ابن علی دل بسته
اســــــــــــــــــــــــت

خبرِ پیوستنش هر جا رسید ، جنگجویانی فرستاده یزیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

راه سیرِ قافله مختل نمود ، اولّین درگیری در کوفه گشــــــــــــــــــــــــــــــــود

حرو یارانش صفا دادند براز ، در دفاعش دید یک رکنِ نمــــــــــــــــــــــــــــــــاز

پیشِ رهبر رفت و زانو را زده ، گفت سرور جان اجازه را بــــــــــــــــــــــــــده

قومِ دشمن زاده ی شیطان شدند ، قصدِ نابودیِ هر انسان شدنــــــــــــــــــــــــــــد

پیر گشتم خسته ام از این ستم ، رخصتی ده تا بچرخانم علـــــــــــــــــــــــــــــم

رجز داد آزاده ام آزاد کن ، ای حسین زخمِ دلم امـــــــــــــــــــــــــــــــــداد
کن

ای حسین تو را به جانِ مادرت ، ای دلاور یاورم کن آخــــــــــــــــــــــــــــرت

سوختم عمری به افکار و نیاز ،  در دلِ آمال و شب هــــــــــــــــــــــایِ
دراز

ای خدا بخشش طلب کرده دلم ، شاهدم بار دگر عـــــــــرب و
عجـــــــــــم

توبه کردم تو ببخش از آن خطا ، راهِ آب از جان بستم ای خــــــــــــــــــــدا

یا حسین این جسمِ دفنش رسمِ توست ، دست ناحق نزند از خصم
توســــــت

دل فدا کردم رهت ناچیز بود ، در جوارت باشم این دل را ستــــــــــــــــود

سوی قومِ خصم مشتش روی کرد ، ای شمرها آماده ام بهرِ نبــــــــــــــــــــــــرد

آزاد گشتم دل و جان تابیده است  ، مادرم نامِ مرا جوییده اســــــــــــــــــــــــــت

من پشمانم از آن روزهای قبل ، با شما ماندم شنیدم صوتِ طــــــــــــــــــــــــبل

کوفیان از راهِ حق در مانده بود ، بیعت اولادِ پیامبر
خوانده بـــــــــــــــــــــود

جانشینانِ به حق مردان اوست ، حکمرانی سهمِ دلبندانِ اوســـــــــــــــــــــــــت

آمدم دل را فدای کیش و جان ، ای تیغ برّان باز کن نیش و زبـــــــــــــــــــان

بینِ قومِ کفر شمشیرش نهان ، می زد و می کشت قومِ ابرهــــــــــــــــــــــــان

سر برید و جنگ کرد و خسته شد ، تیری آمد قلبِ پاکش بسته شــــــــــــد

با شجاعت دل به دلبانش چو داد ، در قیامت  قصرِ زیبایی نــــــــــــــــــــهاد

روحِ آن با روحِ یاران رفته است ، در بهشتش جایِ نیکان جسته
اســــــت

حر و همراهان همه نقشِ زمین ، یاوران بر داشتند جسمِ
امیـــــــــــــــــن

سرورم عبّاس و یارانش چو حور ،  حمل کردند حر وافرادش  به گور

 

جاسم ثعلبی (حسّانی) 31/08/1391

منتظر سروده ی بعدی جنگِ طف 7  حمله ی علی اکبر علیه السلام باشید


 
 
جنگِ طف 5 کاروان امام حسین (ع) در راه کوفه
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٦:٢۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ آبان ۱۳٩۱
 

 

آخر شب با صلاة آغاز کرد ، بندِ اسبِ خوش رکابش باز کــــــــــــــــــرد

در مدینه ماندگان نالیده اند ، سیرِ طوفانِ شقایق دیده انـــــــــــــــــــــــــــد

بدرقه کردند گل های بهار ، در مسیری سخت جوشان چون قــــــــــطار

قافله در راهِ کوچِ عاشقان ، کاروانی جمع کرده دلبـــــــــــــــــــــــــران

با حسین ابن علی همرزم شد ، ابو الفضل و زینبان در بزم شـــــــــــــــــد

لشکری زیبنده هفتاد و دو تن ، در مهارت صاحب خبره و فـــــــــــــــــن

بچّه و معلول و بیمار داشتند ، چون علی پرچم عدل افراشتــــــــــــــــند

زره پوشیدند به تن مردان دین ، صد تشکر دارد و صد آفریـــــــــــــن

همچو حیدر می درخشیدند به جنگ ، صلح خواهانِ جهانی بی درنــگ

جنگ و خونریزی به دل تحمیل شد ، با تنِ خوشبویِ گل تمثیل شــــــــد

دشمنِ سر سختی آمد دل شکافت ، این همه خونریزی با رحمش نبافــت

بچّه ها گریه کنان زن ها خموش ، مردها آماده و شمشیر بـــــه
دوش

راهِ سختی در بیابان طی نمود ، مرحبا بر صبر دل ها ســـــــــی
درود

همه مشتاقِ شهادت آمدند ، با شجاعت و قناعت آمدنـــــــــــــــــــــــــــد

چونکه از تسلیم آزرده شدند ، سالها از درد پژمرده شدنــــــــــــــــد

راهِ چاره دعوتِ خلقی به یاد ، عاقبت هر جان محرابش مـــــــــــــــعاد

چند روزی در سفر با گرد و باد ، فکر آینده و غم خیلی زیــــــــاد

تا که در نزدیکی مرزِ عراق ، دیده شد آتشِ خشمــــــــــی
داغ داغ

حر و یارانش رهِ قافله بست ، با تعصّب وصلِ مهمانی گسســـــــــــت

خالی شد از آب تر خورجین ها ، بچّه ها گریان و تشنـــــه ای
خدا

راهِ آب ابن یزید را دور زد ، مانعی گشته مگر جنگ و نبـــــــــــرد

قافله در جوشِ بر گشتن همی ، لیک حر مانع شده با ماتمــــــــــــی

آب کم دارند و هر سو بسته شد ، پس و پیشِ عشقِ دل سر بسته
شد

یک نشستی جور شد پایِ زمین ، حر و یارانش و عبّاس و حســـین

فکر کرده حر حسین باطل طلب ، نمی دانسته حسین صاحب نسب

همان لحظه حر به تعظیمی پرید ، پایِ ابن فاطمه با جان کشـــــــید

بوس کرده روی دلبر شادمان ، از پشیمانی به دل کرده نهــــــــــــان

رفت با قومش سخنرانی گشود ، گفت حر تسلیمِ عشقِ خود نمــــــود

هر که با حر دوست دارد جنّت است ، با سلام و حسِ عشق و لذّت
است

همدوش گردد با امام مسلمین ، همقطاران این حسین است این
حســــــــــین

در صدی با حر به اسلام آمدند ، عده ی دیگر درِ دشمن
زدنــــــــــــــــــــــد

حر و فرزندان و خویشان در ختام ، همرهی کردند حسین در هر
پیام

ظفر مندان در سفر رفتند به پیش ، زیر چتر آن خدا با قوم و
خویــــش

ضمنِ شکرِآن  خدا با
صد سلام ، پرواز کردند چون پرستوهـــــــا به دام

 

جاسم ثعلبی ( حسّانــــــــــــــــــــــــــــــــــــی )
30/08/1391

منتظر سروده بعدی جنگ طف 6 
حر و فرزندش در راه شهادت

 


 
 
جنگِ طف 4 مسلم ابن عقیل سفیر امام حسین در کوفه
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:۳٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ آبان ۱۳٩۱
 


 

اهلِ کوفه دل تکلّف کرده اند ، شکل قوم عاد  تخلّف کــــــــــــــــــــــــــــــــرده
اند

نامه ها ارسال کردند دعوتش ، با دل استقبال کردند همتّــــــــــــــــــــــــــــــــــش

راویان گویا که پی در پی رسید ، مخبرِ دعوت شدند ضدِ یزیـــــــــــــــــــــــــــد

ظاهراً خواهان بیعت با حسین ، رشوه خوارانِ دل مستکبریــــــــــــــــــــــــــــن

شیر در راهِ شفاعت آمده ، 
گام در راهِ عدالت ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــر زده

در دلِ دریا رسید ابنِ عقیل ، فتنه در کوفه فروزان شد چو ســــــــــــــــــــیل

وقتی مسلم پا نهاد شهرِ علی ، ظلم و استبداد کوبیده دلـــــــــــــــــــــــــــــــــی

صد هزاراز دلبران بدنام شدند ، با عنادِ حاکمان اعدام شدنـــــــــــــــــــــــــــــد

شهر کوفه شهرِ پر آشوب و سرد ، شهر اصنام غالب و مغلــــــــــــــوبِ
 درد

هر کجا تخت و وزیری خفته اند ،  با هزاران حارصی آورده انــــــــــــــــــــد

جای جایِ شهر تاریک و خموش ، مسلمم در زیر دیگِ غم به جـــــــــــــــوش

پای در دروازه ی شهری گشود ،  حرفِ دل در قلب و گیرنده نبـــــــــــــــود

خبر مسلم به کوفه چون رسید ، دور خود یک تن به جز طوعه ندیـــــــــد

درِ رحمت بسته شد از آن صفا ، اعلام شد خبثِ یزیدِ بی وفـــــــــــــــــــــــــا

مردِ خسته چون سرِ کوچه رسید ، از کلاغان سیاه دعوت ندیــــــــــــــــد

زنِ پیری در خیابان دیده است ، رازِ خود با مهربانی خوانده
اســـــــــــــت

با متانت قدم در خانه نهاد ، از خستگی در خواب درباری فــــــــــــــــــــتاد

موجِ سربازان مسلّح با زری ، در خیابان گشت در پی اخـــــــــــــــــــــتری

خبر در دربارِ ظالم پخش شد ، مسلم آمد در کناری نقش شـــــــــــــــــــــد

توده توده لشکر آمد نزدِ آن ، در سکوتِ شب نشستند رصــــــــــــــــــدِ
آن

طوعه با مرشد دلی بیدار کرد ، خبرِ از درگیریِ اشرار کـــــــــــــــــرد

مردِ میدان دست بر شمشیر کشید ، هر که آمد در کنارش سر بریــــــــد

پاره پاره گشت دیوارِ ستاد ، از خستگی یار دل از حمله  فــــــــــــــــــــتاد

سیلی از دشمن به طعنش سوختند ، از قیامت ترس دل افروختــــــــــــــند

طوعه با هلهله و آه و هوار ، همرهی کرده مهمانش در دیــــــــــــــــــار

با وفایش سر و جسمش تیر خورد ، حرفِ آخر اشهد ان را
دیر  بـــرد

شیر درنده به یک جایی رسید ، از همه جاها مسیر دل ندیـــــــــــــــــــد

کثرتِ سرباز و غربت این دلیر ، دستِ قربانگاهِ باطل شد اســـــــــــــیر

با حماقت دست و پا حلقه زدند ، سر کشان نزد امیری برده انــــــــــــــــد

حکمِ ظالم بر دلِ جوشیده خون ،  قله ی قصرِ ستم شد سرنگـــــــــــون

ماند جسمش در کنارِ دیده ها ، خواندند الفاظ قهرش زنــــــــــــــده
ها

اولین مظلوم دل در کوفه سوخت ، با شجاعت دل به سردارش فروخت

این خبر در کوفه پیچیده چنان ،  حسین در راهش شنید این تک بیـــان

سخت آزرده شده  دل
از جفا،  در سفر  سفیر دردش شد فــــــــــــــدا

 

جاسم ثعلبی (حسّانی) 29/08/1391

منتظر سروده ی بعدی جنگ طف 5 سختی ســـــــــفر و

اعتراض قافله ی امام توسط لشکر حر بن یزید الریاحی

 

 

 

 

 


 
 
جنگ طف 3 اوصاف مسلم بن عقیل
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ آبان ۱۳٩۱
 

 

شیرِ حق قانون خود تعدیل 
داد  ، مجلس شورای خود
تشکیـــــــــل داد

صد نظر دادند و بحث و گفتگو ، مسندش از عدل و داد و قصّه
گــــــو

عاقبت تصمیم دل را جور کرد ، کلبه ی خاموش حق پر نور
کـــــرد

مردِ جنگ و صلح یاور دیده است ، مسلمِ زیبا سخن سنجیده
اســـــــت

گامِ اوّل داد پیغامی نشان ، مردی عاقل داورِ شیرین
بیــــــــــــــــــــــان

نامه ی بیعت به ایشان داده بود ، شیر میدان بدعتِ حق زاده
بــــــــــــود

مسلم از مردان  و
سرداری شجاع ، با زن و فرزند و جان کرده وداع

اوست از خویشانِ دلبندِ امام ، ماهر و شمشیر زن زیبنده
نــــــــــــــــــام

قد بالایش ، رُخش ، همچون هلال ، باز تابش در مدینه خوانده
فـــــــال

از گوهرِ نابِ امامت زاده شد ، جامِ نابی از شهادت داده
شــــــــــــــــــــــد

از رهروانِ سطحِ اول در کلام ، از دلش می ریزد ارکانِ ســـــــــــــلام

قاریِ قرآن و در تفسیر تک است ، در قضاوت با همه یاران یک
اســـت

دست او چون پنجه ی یک شیر بود ، بهترین بازیگرِ شمشیر
بــــــــــود

در تمامِ لحظه ها همراهِ اوست ، در لشکرِ یارانِ حق سربازِ
اوســــــــت

پسر عمویش بدین محنت شتافت ، دردِ هم خونش بهانه دل
نیافـــــــت

رفت از راهی به فرمانِ امیر ، چون شتابِ باد طی کرده
مســــــــیر

 

جاســـــم ثعلبی (حسّانــــــــــــــــی) 28/08/1391

اجر و پاداش همه با امام حسین سرور شهیـــــــــدان

سروده ی بعدی جنگ طف 4 مسلم بن عقیل در کوفه