غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

عاشق و معشوق
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠
 

عشق یعنی

گوش کردن به صدای بادها

عشق یعنی کشش جاذبه ها

عشق یعنی چشم زیبایی ببیند  بارها

عشق یعنی در زمین بایری ریشه زند گلزارها

عشق یعنی آسمان پر ستاره در شب مهتاب ها

عشق   یعنی    به زبان   دل خریرن لذت   دیدارها

عشق یعنی در حریم دل سپردن یک امانت   سالها

عشق یعنی با کرامت  بی هوس میهمان کردن یار را

عشق یعنی تیر غم در گوشت دل نیزه زده  دیوارها

عشق یعنی پرده اندازد زهر دلداد ه ای   از درد ها

عشق یعنی قطره از آب حیات جوشید از اسرارها

عشق یعنی آن وفا داری و آن تدبیر در اخلاص ها

عشق یعنی آن طنین افتادن یک سنگی در سردابها

عشق  یعنی ان خدایم  خالقم   ما فو ق هر مخلوق ها

 

سروده جاسم ثعلبی 28/08/1390 


 
 
مرگ دهن سوز
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠
 

 

                         

 

                       عشق یک بازیچه ی هر  آدمی  است

 

آزاد   باشد   یا اسیر   زندگی   است

 

هر  که    گوید  عاشقی    بودن   تباه

 

جان  بسپارد  به  گور  بردگی  است

 

***

 

عشق اگر طعمه شودماری   شود

 

سوی  هر دلبری  بیماری   شود

 

گیج می شد هر که بیند ذات آن

 

در  طبیعت  مردم   آزاری   شود

 

***

 

بنگر  ای آدم  به عشقت تا بدان

 

می زداید اشک و سوزت با زمان

 

قلب  بی عاشق   ندیدم   تا کنون

 

زندگی شیرین و دردش  جاودان

 

***

 

عشق دیواری است  معشوقش  زمین

 

عشق زندانی   است  مطلوبش  رهین

 

سوختند   چندین   عاشق   در  رهش

 

خاک  وخاکستر  شدن در راه  دین

 

***

 

عاشق و معشوق  شده  درد   زمان

 

دل به دل گشته در این قصه رمان

 

کاشت   عشقش  آدم  و  حوا بهشت

 

تا  بماند  یاد   بودی   در     جهان

 

***

 

عاشقی   دردی   است   بی درمان را

 

عاشقی    مهری   است  بی سامان را

 

هیچ کس بر عشق ما اشکش نریخت

 

هر  که   با ما  بوده  شد    طوفان  را

 

***

 

هر که  خواهد عشق را رسوا کند

 

با جلوه های مختلف   پروا   کند

 

تا زمین و آسمان در گردش است

 

خوا ر  می ماند  و   بلوا   می کند.

 

***

 

کاشتی   حرف   دلت  در خرمنم

 

دوختی   خار   گلت    در بسترم

 

هر طرف خیزم بزد نیشش به دل

 

جویباری  جاری  گشته  از    تنم

 

***

 

عشق و شادی در دلم از جود توست

 

منقلب شد این حزین از بود توست

 

تار   می بینم   و یا    خوابم    هنوز

 

غرق  در سوزش  شدم  ازدود  توست

 

***

 

کاشتم   خواب   زمانه   تا  سحر

 

غنچه ای رویید و پرسید این نظر

 

می شود عاشق نخوابد شب وروز

 

تا  گلستانش  شود  دور  از  خطر

 

***

 

بپرس ا ز دل چرا جامش شکسته

 

شراب   عاشقی  مستش  نکرده؟

 

برو  آبی  بزن  تا  به   شود   جان

 

چرا   از  زندگانی  خیلی    خسته

 

***

 

یه  کوه  انباشتم  از  درد یارم

 

کمر خم کرده ام سنگینه بارم

 

اگر صد تُن غمی از آن  ببینم

 

دلم شاد است و شادابی بکارم

 

***

 

این  همه  شاعر چرا شیدا نبود

 

این  همه  ناظر  چرا  پیدا  نبود

 

دور دنیا گشته ام نزدیک و دور

 

شاعر  و   ناظر  نا شیدا    نبود

 

***

 

با  سحر  گویم  سخن تا بشنوی

 

آتش   شعرم  بسوزد  هر   غمی

 

شعله زد از قلب من آتش فشان

 

سوخت نمام و حسود از هر دمی

 

***

 

مرگ نهان اگر مرد است بیاید  در آغوشم

 

تا     در   آغوشش     سپارم   خاطراتم    را

 

زمانی که جسد گرم است و بیند کفن پوشم

 

تا   دهن   سوزش  کنم    آن    معظلاتم  را

 

 

 

 

 

 

 


 
 
شاعر و عاشق
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٠
 

 

 

در  بهشت  دلبران   گشتم    فرود

 

فکر کردم عاشقی  چون من نبود

 

 

لیک در هر جا و کویش گشته ام

 

با غزل خوا نان   پیمان  بسته ام

 

 

ناگهان       یک  شبحی  دیدم    کنار

 

توی یک باغچه ای خفته همچو سار

 

 

جسم ژولیده و نازک استخوان

 

چشم   بالیده    به  دیدار رمان

 

 

در کنارش جای  بگرفتم  زمین

 

گفته هایش ثبت کردم اینچنین

 

 

گفتم از درت  بگو ای   قهرمان

 

تا سرایم غم و اشک  عاشقان

 

 

گفت دلگیرم و دلسیر از جهان

 

دلم مایوس  شد از مهر  زمان

 

 

هیچ سودی لذّت از   اشکم  نبود

 

جزء همین اه ها و بدبختی گشود

 

 

گشتم و در هر کجا رفتم غریب

 

پیش دلداده و نیکان  بی نصیب

 

 

از همه خسته و از جانم   چنین

 

سوی قبرستان پناهم کو معین

 

 

خواب خوش هر گز ندارم سرورم

 

از این خیانت پیر شد موی  سرم

 

 

قلبم از درد و الم   بیمار  شد

 

ساختم با هر نگاهش زار شد

 

 

کوفتم سر را به دیواری چنین

 

شاید آن آبش ببارد  رو   زمین

 

 

چشم می بیند عجایب خفته  را

 

دل به دیده باز می گردد     رها

 

 

باز گر می خواستی گویم سخن

 

دل ندارم سوخت از درد    و محن

 

 

آه کشیدم از غم و قصه چو این

 

صد تگرگ آمد و کوبید این زمین

 

 

فکر کردم همچو من      شیدا نبود

 

یک قطره در دریای این عاشق نبود

 

 

درس عبرت  را از او  دریافتم

 

جام  عشقم  را بدو  پرداختم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
 
رسالت شاعر
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩٠
 

روزگاری    نامه آمد    از    غریب

تا گشودم دیدم   از یاری  ادیب

 

دعوتی داشته ما را   به سرود

یاد کرده با سلام و صد درود

 

سوی سایت شعر دعوت داشتم

با کوله بارم حرف دل بنگاشتم

 

دیدم وعضو شدم در آن زمان

دوختم حرف و سخن با سروران

حرف حق تلخ است ای شاعر بدان

تا  توانی حرف  حق  گو   بر   زبان

 

تا قلم داری  بزن تیر و  تفنگ

با  یتیمان  ادب پیکار و  جنگ

 

با مریدانت سفر بگذاشتی

با عزیزانت خطر برداشتی

 

کار ما ساز و بساز این دمار

در درون دل مرده جان بکار

 

از حسودی غیبت و مستانه را

دور شو ای همدمم دیوانه را

 

با کمال زیوری   شاعر   بپوش

عقل شاعر در دل جویا بدوش

 

فکر و ذهنت  پاک گردد  محرمات

خوی و خلقت پاک گردد محصیات

 

هر کلامت تیر می کوبد مریض

هر سلامت دیر  می سوزد نقیض

 

باش با دنیا و تسلیمت محال

گویشت زیبایی و حسن کمال

 

شاد  باش ای  یار  با  این  گفته  را

خیلی بودند شعر گفتند چون تو را

 

با کلامت کاشتی نخلی  بلند

سالها ماند و تمرش در کمند

 

جسم پاشیده و حکمت در وجود

اسم شعرت باقی و  جسمت نبود

 

این شعر به همه شاعران سایت شعر نو اهداء می کنم.

با تشکر از همه دوستانی که به کلبه ی دلم  سر زده اند  و نظر داده اند .

 وآرزوی شفا برای دوست عزیزمان آقای مهرداد بهار از بیماری امیدوارم هر چه زودتر به جمع ما برگردد. به امید آن روز.  جاسم ثعلبی 26/08/1390

 

 


 
 
فرشته ی نغمه خوان
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آبان ۱۳٩٠
 

دل نگرانی داشتم رفتم دیار عاشقان

پیر و جوان پرسیده ام

 خیر و امان جوییده ام

دل مرکبی را ساختم گشتم تبار خفتگان

بید بلندی ،در کنار سروی و نهری

شاخه به آسمان زده

هر شاخه اش ترانه و ا مید

گاه گاهی صدای ناله ها بدمید

و نورش در بهشت عشق بتابید

هر کدام آهنگی می نواخت

گذر کردم و به نغمه سرایی نزدیک

یک فرشته ی آسمانی در قصر غم عشق

بر تختی از طلا خوابیده

و به آسمان هفت رنگ با لیده

از روزنه ی قصرش نمایان

مبهوت ماندم و بی درمان

راه وصالش سخت 

دور تا دورش حصار

و در قلعه محکم و استوار

صدای دلنشینی دارد

دل سراسیمه ی شوق رفتن

او درون قصر تنهایی

گشتم کمکی نیافتم

موهای سرم را بافتم

با آه دل طنابی انداخته ام

و دلم را وصله ی نهال کردم

از تیر های روزگار  رها شده

تا به قصر فرشته روا شده

او را نوازش داد در درون دهلیزش

و یکجا از دیار غربت بتاخت

و به دیار آزادی نهاد

فرشته بال در آورده است

و دل را به آسمانهای دور برده است .

 

این شعر نا قابل را به شاعر عزیز و محترم سر کار خانم سمیه سجودی( نیاز) تقدیم می نمایم .

با تشکر  جاسم ثعلبی     سروده 24/08 /1390

 

 

 

 


 
 
گل سوخته ودلی دوخته
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:٤۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آبان ۱۳٩٠
 

 

به غمستانی دعوت شده ام

در حصار  قله های   یخبندان

 

درون غارهای انچنان تاریک

به دور از دیده های  نمامان

 

گلی  شکوفه  زده را  جستم

از ان گم شده های این  زمان

 

همه ناله هایش باورم شده

از نوع غم زدهای  مفلوکان

 

در قفس دلها با آه سپردمش

در درون  سینه ی  مشتاقان

 

کسی   نداشت  و  پنداشته ام

معما بوده و اسیر و بی خانمان

 

عابری بیامد و ریشه اش بکنده است

از  پایه  و شاخه  به  رهابت شیطان

 

شکی  هست و   رسیده به  یقین

حس کردم ان تعبیر های بی کران

 

اگر غمگین  سعادتی  ای  رفیق

کنار زنم از درد های  بی  درمان

 

بسپارم این کمین عشق به سرنوشت

و یا   بخسبد  ان    نسیم    بی سامان

 

چنان   کشانده ام دلا به   دو  راهی

بپذیر   هر یکی  از راهها  که   با امان

 

گرت  زمانه  نکشد  چشم  دل  را کور

با آه دل بسوزمش یکدم به بی فرمان

 

او را  سپردمش به حجله ی   شادی

با هزار حارص و  شریر  و بی  دندان

 

منتظر   تبریک   و  ستایش     دلت

ای    عزیز    و    جان   هر    جانان

 

این شعر به دوست عزیزم مهرداد بهار تقدیم می نمایم

و می تواند در دفاتر شعرش به عنوان یادبود نگه دارد.

با تشکر فراوان از ایشان و همه شاعران سایت شعر نو

بل اخص دوستانی که همیشه میهمان کلبه ی دلم هستند.

جاسم ثعلبی 25/08/1390