غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

دو بیتی های دل و دلبند
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ بهمن ۱۳٩٠
 

 

بیا جانا غمت آسان کـــــردم

دلم را با دلت یکسان کـردم

من و تو چون پرند ایکهُ مانیم

که جانم در لبت پنهان کردم

 

ایکهُ= پرنده ای است عاشق که اگر یکی

از آنها بمیرد دومی هم بعد از چند روز

از گرسنگی خواهد مرد.

*****

اگر از عاشقی پرسیدی حالـــــی

غم و شادی شنیدی در سئوالی

بریزد اشک دوری دل پریشـان

نجوییده دل از دلبر کــــــمالی

*****

بدان رسم محبت دل به دل هــــــــست

بخوان نغمه ی عشقت گل به گل هست

اگر در آسمانش تار گــــــــــــــــــــــــردید

گلاویزش نشو تا گل و دل هــــــــــست

*****

دل و دلبند هر دم در پناهــــند

صلاح عشق در غم روی ماهند

اگر دلداری ناخوانده پریــــشان

دو دل در ناخوشی ها نم براهند

*****

شبی در ناخوشی ها جسته بودم

کنار کوی دلها رفته بــــــــودم

صدا کردم حبیبی آشـــــــنایی

ولیکن دل فریبی گشته بودم

*****

شبی دل تب او جانانه کـــرده

پریشانی و غم آشــــــیانه کرده

دلم آتش گرفت از سوزگاهش

زدوری جان و دل دیوانه کرده

*****

شبی در ساحل دریا رسیـــــدم

صدای موجها زیبا شنــــــــیدم

به ناگه نور مهتابش زده مــــاه

یه تار از موی شیدا را کشیدم

*****

شبی در آسمان بینش ستاره

رخ دلبر در آن دیدش دوبـــاره

عجب آرایشی کرده دو چشماش

بلم در هر کدام گردش مـــیاره

 (بلم =قایق)

*****

شبی در کوه دیدم یادبـــــــودش

کنار کوی او خواندم ســــــرودش

شنیده ناله ی دل سنگ و مرغان

همه جانانه سر گشتم نبــــــودش

*****

چرا از عشق می سازی ترانــه

چرا از درد می نازی به خانــه

مگر اجبار کرده زندگــــــــــانی

غم بی عشق بازی بی بهانه

 

جاسم ثعلبی 27/11/1390

 


 
 
بهاره ای بهاره
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٦ بهمن ۱۳٩٠
 

 

بهاره ای بهاره

تابیدی چون ستاره

سرما زده دل تو

بیمار شدی دوباره

درمان چرا ندیدی

شیرین بیان چشیدی

غربت چرا خریدی

چشمان تو خماره

غروب آفتابت

بنوش آب شرابت

نای تبم به خوابت

غم بر دلت سواره

دیگر غمی ندارم

ساحل شن کنارم

بر کوی تو نبارم

قلب و دلت چکاره

مهر و صفا نبردم

در گور غم سپردم

هجر تو را کشاندم

تنهایی در مزاره

خوشی ها را ندیدم

غم و قصه چشیدم

گل صبرم نهیدم

با دل پاره پاره

 

جاسم ثعلبی 26/11/1390


 
 
بهار عشق
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٠
 

بهار عشق

بهار طبیعت کاروانش در ره است

برف و باران کوچ کرده در مه است

ناگهان سرمای دل ها ناپدیــــــــــد

دیدگان غم نما جانان بریـــــــــــــد

چتر های بسته در سرما چـــــــــــنان

باز شد رخ های گرما  شادمــــــــان

شهر ها جامه ی سبزی پوش کـــرد

از سپیدی های مستان دوش کــرد

عاشقان در کلبه ها بی نم  ســـرود

باز کردند شاخه ها بی غم بــــه رود

شاد و شادی بهر دلها شد نهــــــان

غم و غم بازی گلها یادمــــــــــــان

بلبل و پروانه کاشانه بــــــــه دوش

پای زیبایی هر دو خانه پـــــــــــوش

سوخت آن دیوی بهشتش ناگــــهان

بهر وصل غنچه ها گشتش چـــــــــنان

گشت با بال غریبش این جــــهان

دور زد مشعل عشقش دیدگــــــــان

چون بهار آمد زمین پر بید شــــــد

وقت تابیدن هر خورشید شـــــــد

عید نوروز چون رسد بهر جمــــال

شیک پوشان رخ نموده در کمـــال

 

جاسم ثعلبی  25/11/1390


 
 
یار در راه است.............
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٤ بهمن ۱۳٩٠
 

خوش خبر نامه رسانده از دیارش هم کنون

یار در راست و غم مهر نگارش بر زبون

وعده ها داده به ما لیکن زده وعده به غم

رخ دل مخدوش کرده دوریش ظلم و ستم

ناله ها در دیدگانم غم تب کاری زده

دوری درد انتظارش غم پر باری زده

می رسد لحظه ی شادی می زنداخطار را

می خروشد گفته هایش می پرد در تار را

نگران اشک شوق دید او در ایستگاه

با چه چشمی می نگارم رخ او درد بارگاه

دل که شوریده تو راه است می تپد روز و شبش

جسم و روحم تاب برده گه که در سوز تبش

خواب از چشمم پریده مانده ام ماهی در آب

دل به دلبندم نهیدم اشک من ظرف و حباب

دلهره مد در کشیده بر سر ساحل غم

دریای آبش ابر چیده بر پر و بال الم

ای در سفر آسوده باش کاشانه ات در برد است

ای در حضر آماده باش میخانه ات در گرد است

ای بلبلم آوا نما لانه ی عشقت در مزار

ای نو گلم ساقه نما غنچه ی مهرت در دیار

خوش آمدی مستانه ای دل را سپردم سرورت

چه در صفا آن خنده ات دل را نهادم سر درت

آباد شد اهواز من با فکر و جام مخملت

آزاد شد زندانی را با نور  و کام مقدمت

 

عزیزم خوش امد میگم به شهر خودت

 

جاسم ثعلبی 28/11/1390


 
 
تولد دوباره
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٤ بهمن ۱۳٩٠
 

روز بیست و سه بهمن روز میلاد شماست

روز عطر افشانی گل لحظه ی شاد شماست

آسمان خورشید مهرش صاف شد در دیدگان

شب ستاره ها دمیدند چشمکی یاد شماست

گل و بلبل نوحه خواندند در پناهی مانـــدگار

سنبل و پروانه و شمع دم فریاد شماســـت

خوشه ی عمرت مبارک ای عزیز و مهربان

انتظار شادکامی کوی آباد شماســــــــــــــت

می خروشد لحظه های عمر در دیارت ای امین

بر رود و دریاچه وزیده مهربان باد شماست

عید در عیدت مبارک شاهد غم در نـــــــوا

عید بهمن عید میلاد تا ابد یاد شماســـــت

برف و باران در دیارت جامه ی رنگی نهید

پوشیده نم جام سپیدی بهر اعیاد شماســــت

می ستانم شعر هایت دفتر عشقت نهـــــــان

هر ترانه عشق دیگر بهر اولاد شماســــــــــت

ای خدایا تا نهان عمری فزاید در گــــــــلت

آباد گردد گلستانت شاد و شمشاد شماســــت

ثعلبی دسته گلی از شعر تقدیمت نمــــــــود

در دلت مهر و محبت کاشت میعاد شماست

 

تولدت مبارک خانم سجودی

 

جاسم ثعلبی  24/11/1390


 
 
روی ماهت
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩٠
 

 روی ماهت

 

شبی در خواب دیدم روی ماهت

پریشانم ز گیسوی سیاهـــــــــت

چنان غرقت شدم ناگه به نرمی

چراغ عشق تابیدی به راهــت

*****

بیا یارا دلم شوریده امشـــــــب

بیا عشقم به لب تابیده امشب

هزاران بار غلطیدم تو رفـــــتی

گمانم گل سرت جوییده امشب

*****

شبی در خواب دیدم در کنارم

لب قبرم نشستی در مـــزارم

نگاهت سیخ زد سنگ صبورم

از آن باد خنک زد در دیــارم

*****

دمی در بحر تو رفتم و خفتـــــم

کمی از زهر تو خوردم و مُردم

اگر عمری بنوشم شهد لبخــــند

به صد گوری دل و جانم سپردم

*****

شبی در خواب دیدم خفته بودی

زعشق رد شده تک جسته بـودی

چرا دیوانگی زارت کشــــــــیده

چرا با یک خطایم مُرده بــــودی

*****

بیا دل در تبت سوزیده بــــــارش

بیا گل در غمت بوییده تــــارش

هزاران وعده دادی دلبـــــران را

از این بی مهریت جوییده خارش

*****

دعا کردم تو را وقت نمازم

فدایت دلربا بختت بســـازم

ولاکن بر سر کوهت نــوا زد

درون کلبه ام سختت بنــازم

 

جاسم ثعلبی 22/11/1390


 
 
گل بی رنگ
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩٠
 

گل بی رنگ

 

صدای کوبش دررا شنیــــــــدم

دل از فریادها نالیده بســـــــیار

 

به هر طقش قدم ها را پریدم

گمانم بی خبر کوبیده دلــــــــدار

 

نمی دانی چه غم ها را کشیدم

تن و روحم به هم جوییده بیمار

 

به هر دارو زدم غوغا امیــــدم

تنم از خستگی بوسیده دیـــــــوار

 

گل بی حاصلی زیبا خریـــــــــدم

ولیکن میوه اش پوسیده در بـــار

 

درون زیبایی ام نم ها چشیدم

عسل در تلخیش مالیده سـر کار

 

سر مهر لطافت ها دویــــــــد م

شب و روزش نگر ژولیده در زار

 

مسیر زندگی در جا بریــــــــــــــدم

میان مردگان خوابیده مخـــــــــــــتار

 

کلام منطقی خوانا ندیـــــــــــــــدم

کتابش ناله و کوبیده بر یــــــــــــار

 

به لطف حق سفر بر پا نهـــــیدم

بریدم عشق کم تابیده بر تـــــــار

 

من و اشک و قدر غم ها دریـــدم

گل بی رنگی را جوییده دیـــــــــدار

 

جاسم ثعلبی 22/11/1390