غرش کرخه و کارون

‌ این وبلاگ حاوی فعالیت های ادبی و تحقیقی و داستانی به زبان فارسی و عربی از تالیف شاعر جاسم ثعلبی حسانی می باشد.استفاده از منابع این سایت با ذکر منبع و نام شاعر بلا مانع هست .

غزل نام و نشان(جاسم ثعلبی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٧ دی ۱۳٩٠
 

ج)

 جاسما، روی نما، از درد هجرت را، نگــــــــو

دلربا، ذوق شما، در بهر شعرت را، بگـــــــــو

چه بسا، یاران ندانسته تو خان و ســــــــروری

کاشتی رسم محبت، عشق و مهرت را بــــگو

*******

آ)

 آدم و حوا نشستند ،دربهشت دلبــــــــــــران

سالها ماندند و لیکن، حاسد آمد ســــــــــروران

بین هر دو گل لاله، شعله زد آتــــــــش درد

با فریب آمده زندان، در زمین شد سر روان

********

س)

 سوختم، آواره گشتم ،ره فراری نیست جــــــــان

افروختم، عشق و محبت، سازگاری نیست جــان

سالها در هجر یارم، مانده ام در انتظـــــــــــــــار

او نمی آید به کویم، نوحه زاری نیست جــان

*******

م)

 ماندم ،روی خطوط، قـــــــــــــــرمز ،تنهای، دردم

در شب ،تاریک و غربت، یخ زده، اشکای سردم

ناگهان، ماه شب آمد، آنچنان، تابش نــــــــــمود

توی، مهتاب شبت را، کـــــــام زد، لبهای زردم

*******

ث)

  ثانیه هادر عمر من، بازنده ی مــــــــهر تو را

با پریزاد و فرشته، بافتم قـــــــــــــــــدر تو را

تا کجا بغضت گرفته، باز کـــــــــن صندوق دل

در رخت گودالی کندم، ساختم نهر تــــــــو را

*******

ع )

عمارت ساخت دردم را، از این ناله و غم خواری

زهر کویش دماری را، زده از اشک و بیــــــــــــداری

بیا در عشق دل بنشین، حسودان راه گم کـــــــــرده

مبادا شادمانی را، درون مرز، خطا کـــــــــــــــــــــاری

*******

ل)

 لبت زیباست چون غنچه، خصوصا وقت بـــــیماری

کشیدم در نگار چشم، محک در لوح لب کــــــــــــاری

شبم تا صبح می نالد، دلـــــــــــــــم از یاد دیدارش

لبت را اینچنین کرده، چه می شد گـــــــر دو زیواری

*******

ب)

 باد زد برگ درختت ،در نمای دیــــــــدنت

ریخت آن گیسوی زلفت، از ورای گـردنت

تاریک بود و رخ زده، مهتاب زیبای جـــمال

کور شد چشم خیال،ازخانه ی تابیدنـــــــــت

*******

ی)

 یار بگشا بال مهرت بر سرم سایه نـــــــــــــما را

بی تو در گرما تپیدم بر درم پایه نـــــــــــــــما را

بی تو جان و مال هیچ است ای عزیز بهتر از جان

سالها در  انتظارت، دلبرم، شادی نــــــــــــــــما را

 

جاسم ثعلبی /اهواز/16/10/1390

 

                    تصویر شاعر جاسم ثعلبی حسانی سواری


 
 
غزل الفبای عاشقانه شاعر جاسم ثعلبی حسانی
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ دی ۱۳٩٠
 

 

غزل الفبای عاشقانه

  

آ) آرمان عشق در دلـــــــها نهید

 

ســوز و دردش در درونش ناپدید

 

نـــــــور عاشق از فلک تابیده شد

 

مهر رب العشق را بایــــــد چشید

 

*******

 

آ) اگر دنبال معشوقت نشینی

 

بیا در دشت خــوزستان ببینی

 

هــــــزاران آرزو داری بپیما

 

کـــــــــنار یار مسرور و امینی

 

*******

 

ب) بیا در دل بشین ای یار دلسوز

 

هـــــــوا بارانی و چون برف غم سوز

 

سراغ یار بگرفتن چه زود اســــــت

 

اگر گـــــــــــرما رسد دلگیرم آن روز

 

*******

 

پ) پا نـهیدم بر دل بــیزار عشق

 

کیف کـــــردم بر پل و زیوار عشق

 

کاش در دنیا چنین رسمی بــــــــود

 

گوش هــــــا سوراخ،بی دیدار عشق

 

*******

 

ت) تا توانـــــی در جوانی یار باش

 

هم زمانی در پی هـــــــــــر کار باش

 

عشق و بی کاری نــــمی کارد نهال

 

روی هـــــر دو سوژه را سردار باش

 

*******

 

ث) ثابتم در عشق یارم بوده ام

 

با وفایم درد هـــــا من خورده ام

 

گر چه آن یک دم مـــــرا آزار داد

 

قـلب با مهر و صفایی جــسته ام

 

*******

 

ج) جای پای یار در قلـبم نهید

 

سالــــها مانده دل و جانم برید

 

چونکه او نامهربانی کرده است

 

بـــــوی آزارش ز دربانم خزید

 

*******

 

چ) چاره ای یارا مرا اندیشه کن

 

در دیار ســـوز دردت ریشه کن

 

دوســت دارم بشنوم زیبا کلام

 

در مــزارت سبز گونه بیشه کن

 

*******

 

ح) حمد گویم آن خدای مهربان

 

چونکه یارم با صفا و خوش زبان

 

هیچ از زخمم لبانش تـــر نکرد

 

صـــــد تشکر دارم و صد آرمان

 

*******

 

خ) خار زد راه وصــــال دیده را

 

تار شد کاه نـــــــــــهال چیده را

 

العجب رفته سفر من بـــی خبر

 

آتشش خاموش و یکدم خفته را

 

*******

 

د) درد دل دارم بارها رفتم طبیب

 

سرد و بی تابی ،زارها ،گفتم نصیب

 

دل پریشان از عـــــــذاب جسم را

 

غوطه ور در عشق یارم شد قریب

 

*******

 

ذ) ذات عشقم مرهــمی دانسته است

 

روی زخـــــــــــم دلبرم را بسته است

 

گــــــــــر چه طاول زده دل از دوریش

 

عـکس ماهــش ریشه ها را کنده است

 

*******

 

ر) رانده گشته دلــم از گفته هاست

 

مانده گشته غمم از ناله هــــــاست

 

گو کـــــــدامین عشق را دردی نبود

 

شمع ها آتش فشان عشق هاست

 

*******

 

ز) زنده شدم از دیدنش، رفته و یکدم خفته ام

 

فتنه شدم در مسلکش، خواندم و یکدم رفته ام

 

در هــــــر دیار و هر رهی مانند او هر گز نبود

 

در زیر دریا گم شده خسته و یکــــــدم گشته ام

 

*******

 

ژ) ژاله ریزان زمـــــــــانه دردی در زندان من

 

ناله خیزان رمـــــــــــــــــانه گردی در بستان من

 

دل چرا این هــــمه سوژه دیده ای در گم شدی

 

دهرو شانـــــس بی زبانم  خورد آن نیکان مــــن

 

*******

 

س) سایه بان دل فتاد از یار و بار

 

دید بان آن نـــــــــهاد از خار و زار

 

با کــــــــــــــمر بشکسته و تسلیم را

 

باد بان آن برید از آه و عـــــــــــار

 

*******

 

ش) شاهـــــرگ، جوشان شده از آه تو

 

مویرگ، سیلان شـــــــــــــده از راه تو

 

همه جا سرخ است و گل کاری نبود

 

بوی خــــــــــــون آغشته کرده ماه تو

 

*******

 

ص) صبر ،راه هر کمالی در وجود

 

غیراز آن مهر، جـــــــمالی در نبود

 

عشق، با خــــــــود کُشتن و آوارگی

 

بــــــــو ندارد فتنه هایش در وعود

 

*******

 

ضـــرب کردم دل به یاددلبران

 

یافتم تقسیم وتفریق زمـــــــان

 

جمع کــردم خاطراتش منفی شد

 

لبخند زد در آسمان رنگین کمان

 

*******

 

ط) طرف در حزن و اندوه است ومن شاد و سر افرازم

 

چه شد کلبه ات را بستی و مــــــــــــــــن در باد پروازم

 

چرا با مـــــــــــــــــــن نمی سازی بیا یکدم به سازش را

 

چو بی مــــــــــــــــن زند گانی هست؟ بگو تا یار پردازم

 

*******

 

ظ) ظــــــــــــــــــــــهور شادکامی را به روی یار من دیدم

 

عبور از خار هــــــــــــــــــــــایی را دل و دلدار من دیدم

 

غـــــــــــــــــــــــــــــروبی ساحلش دریا نگاهش بادبانم را

 

چو نیک آن غمزه ی چشمت، تو را مکّار  مــــــــــن دیدم

 

*******

 

ع) عار شد عشق نـــهانم در بلادعاشقان

 

چه کنم چاره هـمین است سرور آزادگان

 

دارها رفته دلم با آن نترسی هـــــــای او

 

کشته یا زنده هــمانم در زمین یا آسمان

 

*******

 

غ) غروب عشق خوانده ام سروددل تنگی

 

به سوی یار دویدم صادقانه بـــــــــــی زنگی

 

فـــــــــــــریاد صلح نداد پذیرفتم لــیکن او

 

به غمستان دلم خفته است در تب سنگی

 

*******

 

ف) فــــــروختم دلی را تا رَسَم کویش

 

چه کوفتم گــــــــــلش را تا کَشَم بویش

 

رسم نقاش زمانه مـــه شده در دید او

 

می نگاشتم ولی او پرده می کرد مویش

 

*******

 

ق) قــــــمر یارم چه عاشقانه خفته است

 

در سپید صبحم چه صادقانه خوانده است

 

دست تکانی داد و گفت وقـــت زوال

 

جهانی دگر دمید و چه شادمانه رفته است

 

*******

 

ک) کوچ کردم غم دل افزون شده

 

نای عشقم از تهش بالــــــون شده

 

هـــــــــمچو مجنون سوختم در زندگی

 

در دیار غربتش داغـــــــــــون شده

 

*******

 

گ) گل عشقم همش فریاد می کرد

 

دل واشکم هـــــــمش بیداد می کرد

 

که قبل از عاشقی صدها نفر دوست

 

یکـــــــــــایک در زدم شر یاد می کرد

 

*******

 

ل) لب یارم چه زیبا بسته بوده

 

چنانـــــچه روی تختش خفته بوده

 

شــدم مجنون زوقت دیدنش را

 

دلم پر خون عشقش گشته بوده

 

*******

 

م) مهر یارم چه در خفا خفته است ای دل

 

قهـــر بارم چه در نهان گفته است ای دل

 

بگو تا نی زند در زیر درخــــــــــت تنهایی

 

اگر داند چه پر بهاء شنیده اســـت ای دل

 

*******

 

ن) نگو یارا من از تو دم بریدم

 

نگـــــــو جانا من از تو در کشیدم

 

اگـــــر روزی رسد وقت جدایی

 

تــــــــن بی جان ماند در امیدم

 

*******

 

و) وای بر این روزگار بد درون

 

وای بر ایـــــــن کارزار بدزبون

 

هــــــــــمه از آدم و اینجا عاشقند

 

عشق پاکی نیست در دنیا کنون

 

*******

 

ه)همش ناله همش غم در امیدم

 

هــــــــمش سوزندگی کردم نویدم

 

عجـــــــب دنیای بی حاصل گذر را

 

فـــرار از وی به قبرستان رسیدم

 

*******

 

ی) یار در خانه و ما گـــــرد زمان می گشتیم

 

بار در دانه و ما دشـــــــت مغان می گشتیم

 

چه کنم توشه ی عــــمرم زد به پنجاهی رسید

 

موی سر بــــرف شده ودور جهان می گشتیم

 

*******

 

جاســـــما بیدار شو وقت سفر

 

از تب عشقت بپر وقت ظفر

 

بار کن دار وندارت ثعلـــــــبی

 

اینچنین هــوشیار شو وقت خطر

 

*******

 

این تقدیمی است هدیه شاعران

 

غزل در عشق و بــــــخور دوستان

 

جان من گـــــر چه خطایی دیده اید

 

با بزرگــــــــی بگذرید ای سروران

 

*******

 

 

 

دوستان شاعر عزیز می توانند یک غزل به عنوان

 

یادبود در ادامه بسرایند وبه نام خودشان در کتاب

 

(غزل های حسانی ساری) ثبت می کنم.

 

با تشکّر فراوان از همه دوستان شاعر

 

جاسم ثعلبی/کنار رود کرخه /  15/10/1390

 

                      تصویر شاعر جاسم ثعلبی حسانی ساری 


 
 
وصف و مدح (تقدیمی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٤ دی ۱۳٩٠
 

من نه نقّاشم دلا جانانه نقشت  می کنم

ونه وصّافم تو را مستانه وصفت می کنم

در زمین و آسمان گشتم ولی جایت نبود

روی بُرد گفته ها با صد زبان مدحت کنم

 

من نمی گم تو گلی پژمرده می شد یک زمان

از یه گل بالاتـــــری حاشا که رنگت می کنم

 

شمع نور افروز هستی شاید آن هم در وجود

شمع روزی آب گــــردد نمی شد آبت کنم

 

اگـــــــــــــر پروانه بمانی در دیارم پَر زنــــی

روزی از هر روزگاری بی گمان مستت کنم

 

بلبلی چه چه زنان در گرد ثعلب مانده ای

بلبلم کوچ کنان در کوه و دشتت می کنم

 

تو فرشته در زمینی چشم تو ساحل زدریا

تو یه برفی در کمینی بگو تا گرمت کنم

 

قلم در دستم پریشان مانده ازتوصیف تو

همچو برمودا ،زمانی ناگهان کشفت کــنم

 

برج میلادت قلــــــــــم شد حبر آن آب فرات

هر چه در دل نوحه خواندم دل نشد ترکت کنم

 

مـــــاه تابان کلبه گشته باز کردم گفته هایت

کشتی در دریا روان شد با ادب غرقت کنم

 

هــــر چه تقدیمی نمودی ماندگار زندگی

گر  نباشی در دیارم با غـــمم یا دت کنم

 

تقدیم به بهترین ها استاد ترانه ها  وزیبنده ی

دلها سرکارخانم شاعر  سمیه سجودی نیاز در جواب سروده ی

 تقدیمی ایشان به نام (وصف)

و برایش آرزوی موفقّیت را دارم.

 

جاسم ثعلبی /اهواز/14/10/1390


 
 
ترانه ی ملاقات(تقدیمی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠
 

در گلستان عجایب،تـــــوی شهری از دیار

گلی را از ساقه چیدم،هدیه دادم دست یار

 

سوی آن نور آمدم ،دل پریشان آمـــدم

قاصدم از راه دور، دست پر در را زدم

 

یار من چه با صفاست،رنگ و رویش چه بلاست

 

گل به گلدانش نـهادم ،گفتمش جانا سـلام

دل تپیدن گشته قلبم زورکی گفتم کــــــلام

 

دست و پایم گم شده،از نگاهــــش خم شده

دید درد عاشقانه داشتم ،دید مهر صادقانه کاشتم

 

گفت با تندی سلام،درد ما هم نا تمام

بیا بنشیـــــن کنارم،چشـــــم خونین ببارم

 

بگذریم از قیل وقال گفتمان

دلبریم جانانه دور از حاسدان

 

خسته ام از انتظار،چشم بدر در دید یار

 

شب تا سحر نخفتم ،این وبرات نگفتم

 

ببین چه قصه دارم،گریه و ناله زارم

 دست بر سرش کشاندم،خون بر رگش رساندم

 

مــــهرو وفا نهان شد،عشق و صــــــفا روان شد

 

تقدیمی به استاد ترانه ها سر کار خانم سمیه سجودی

 

جاسم ثعلبی / اهواز  / زیر پل هلالی/

14/10/1390

 


 
 
ترانه ی ملاقات(تقدیمی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠
 

در گلستان عجایب،تـــــوی شهری از دیار

گلی را از ساقه چیدم،هدیه دادم دست یار

 

سوی آن نور آمدم ،دل پریشان آمـــدم

قاصدم از راه دور، دست پر در را زدم

 

یار من چه با صفاست،رنگ و رویش چه بلاست

 

گل به گلدانش نـهادم ،گفتمش جانا سـلام

دل تپیدن گشته قلبم زورکی گفتم کــــــلام

 

دست و پایم گم شده،از نگاهــــش خم شده

دید درد عاشقانه داشتم ،دید مهر صادقانه کاشتم

 

گفت با تندی سلام،درد ما هم نا تمام

بیا بنشیـــــن کنارم،چشـــــم خونین ببارم

 

بگذریم از قیل وقال گفتمان

دلبریم جانانه دور از حاسدان

 

خسته ام از انتظار،چشم بدر در دید یار

 

شب تا سحر نخفتم ،این وبرات نگفتم

 

ببین چه قصه دارم،گریه و ناله زارم

 دست بر سرش کشاندم،خون بر رگش رساندم

 

مــــهرو وفا نهان شد،عشق و صــــــفا روان شد

 

تقدیمی به استاد ترانه ها سر کار خانم سمیه سجودی

 

جاسم ثعلبی / اهواز  / زیر پل هلالی/

14/10/1390

 


 
 
پدر دوست دارم(تقدیمی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٧:٤۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠
 

 

یادم آرد روزگارم،بچه ای ده ساله بــــــــــودم

نغمه خوان دیده ها را،سرور شاهانه بــــــــودم

سر بلندی های قله،کوه و دشت و زندگانـــــی

با طراوت نغمه ی دل ،در بهارت می سرودم

 

شاد بــــــودم ،یار بودم ،فرد بی آزار بودم

در کـــــــــنار شمع بابا ،ساقه ی گلدار بودم

می پریدم، می دویدم،در نگاهش ماه تابان

چـــــون عصیر میوه بودم،آتشم خفته به دودم

 

خوش گذر کردم زمانم ،تکیه بر دیوار بـــــــودم

شب به روزم می رسانم،نقشه در معمار بودم

مــــــــــــی پرستم آن خدایم،بابا نقاش گذر را

در درون کلبه ی دل،تار می زد در وجــــــودم

 

دور زد چرخ فلک را ،مونسی همراه بودم

مدتی نالیده در غم،از عذابش تار بودم

روی تخت انتظارش،سالها دردش کشیده

پرستار غنچه هایش،سوخته در تار وپودم

 

می گمارم تلخی دل،دوختم دیوانه بــــــــــــودم

رفت روح پر فروغش،حزن در دل کرده بــودم

در به در پَر کرده جانم،جامه ی مشکی تنم شـــد

قاب عکس دیده هایش،هر کجا من می ربودم

 

سوخت آن زیبنده ام را، مستم و در خواب بودم

بار کردم سنگ قبرش،در غمی سوزان بـــــــودم

تا نهیدم در لحد را،جثه ی سردش  دلـــــــــــم را

کوفته در بین سنگِ،مرمری رسمش نـــــــــمودم

 

********

راز و رمزی با تو گویم ،گوش کن ای در سفر

وقتی در جایی به سختی، گــــرفتار ت شد  قَدَر

سوی قبر پدرت را،فاتــــــــحه پس آن نشیب

همان لحظه مرتفع ،گشته زتو بوی خـــــــــــــطر

 

*****

 

کـــــــــــمال و راه خوشبختی پدر را

جـــــــــــمال و یار هر سختی پدر را

جهان تاریک و مهتابش تویی جــان

وصال راه هــــــــــــر تختی پدر را

 

تقدیم به پدرم و پدرهای خوب  روزگار

که در راه خوشبختی فرزندانشان لحظه ای

کوتاهی نکردند . پدران زنده سلامت و رفتگان

را رحمت و سکونت در جنت فردوس آرزومندم.

بر ارواح همه( الفاتحه قبلها الصلوات علی محمد وآل محمد).

 

جاسم ثعلبی  13/10/1390

 

تصویر پدر مرحوم اینجانب بزرگ خاندان بیت اسلیم السواری

 

 

 

 


 
 
وصف( تقدیمی از سمیه سجودی به جاسم ثعلبی)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۳:٤۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠
 

عاشقانه من تو را این گونه مشقت می کنم

تو نمی دانی و من هر لحظه مدحت می کنم

شعله ی عشق تو می ریزد به داغ چشم من

تو نمی دانی و من این گونه نقشت می کنم

بوی این خونم چکیده ، از سر زلفان من

این چنین با رفتنت من مدح و اشکت می کنم

عشق را تا پای مسلخ برده اند از راه دور

آه دل را من برایت سرخ تر حک می کنم

در میان خواب شبهایم ،  چراغ غم شدی

یک تبسم کردی و گفتی که ترکت می کنم

از همان شب تا به این افسانه من صدها هزار

ضربه دیدم باز هم  ، این گونه وصفت می کنم

 

سروده استاد ترانه سمیه سجودی

اهدایی به جاسم ثعلبی    12/10/1390


 
 
لحظه ی نهایی
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠
 

 

دیگر آن اخم  شما هر گز خریدار ندارد

دیگر   آن کِشتی تو در دل من بار ندارد

 

دیگر آن گفت وشنود از یاد رفته

دیگر  آن طبع خوشت را باد برده

 

باشد آن رود ز دریا پرده کرده

دیگر آن گلهای مریم ناگهان پژمرده گشته

 

گامهای  قدم ، گاهی  تاب برده

برفهای دل هم اکنون  آب رفته

 

دلم  آن فاجعه هارا یاد گشته

 داده هایش را چو میوه باد برده

 

دیگر آن لبهای خندان تا همیشه خاک بسته

دیگر آن چشم فریبت با خیانت چاک گشته

 

دیگر آن عشق و محبت پیش من خوار برفته

نزد من بی ارزشی جنس تو انبار بگشته

 

این بماند تا زمانی سقف نم دار ببارد

دیگر آن نطق شما هر گز شنیدار ندارد

 

من که هستم چشم سبزم گل که بودم

مثل زنبور گلستان جستجو را می ستودم

 

 

من خدا ترسم، امینم، بوسه ات از من چه خواهد

 

دیگر آن قصر  شما هر گز خریدار ندارد

 

جاسم ثعلبی   22/12/1372


 
 
مادر جانم فدایت
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ دی ۱۳٩٠
 

صــــــدای خش خش تبدار نایش

در ودیــــــــوار بشنیده صــــدایش

 

نه بیدار و نه خواب آلود چشمش

نمی نازد به خود جوییدش عشقش

 

نمی دانم چــــــــرا بغضش گرفته

مــگر حس کرده در هجرش نهفته

 

 بگــــــو مادر یکی از قصه هایت

نــدایی دیده ای درد از سرایت

 

مگر نور جمالت  گشته خامـــوش

مگر عشق و وفایت شد فراموش

 

بگو مـــــادر چرا از مـــــــا بریدی

غـــــم وناله و بی مهری شنیدی؟

 

بـــــگو جانم فدای تن و زارت

اگـــــر می شد بمیرم در مزارت

 

فــــــــدا کردم تنم روحم جهانم

بــــــدون تو در این دنیا نمانم

 

بمال از مـــــهر بر قلبم شکسته

دلم مدیون اشــک تـــــو نخفته

 

نرو هر گز بمــــان ای مهربانم

به دیدار رخت خوش گشته جانم

 

نـــــمی دانی که فردایم چه بینم

اگـــــر بر روی قبرت می نشینم

 

دلـــــــم آزرده از بغض سرایت

دلــــــم پر پر شده قلبم فدایت

 

دهــــــن را باز کن لبخندی بر جا

بــــــگو من می شنوم دلبند زیبا

 

چر رنگـــت پریده وقت هجرت

چرا دردت کشیده وقت مهرت

 

بگو مادر چرا لب بسته بــــودی

بگو مادر چرا دل را ربـــــــــودی

 

بگو حرفـــی نـــدایی یا صــــدایی

چراغ دل شکست از این جدایی

 

ولاکن یک نفس یک دم کشیده

طناب وصــــل خوشحالی بریده

 

برو با صد سلامت در سفر را

نرو با آه ونالــه پشت سر را

 

منم ماندم حزین و سنگ دردم

فنا گشته دلــم تاریک و سردم

 

تو ای مادر نرو دلـــها فدایت

من و تنهایی و تسبیح و جایت

 

کــــجا گر بنگرم یادت نباشـــم

زجــــان کندیدنت آبت بپاشم

 

همـــه در مغز من جوشیده روزی

کــــجا یارا تو درد و مــــهر دوزی

 

منم آشفته و بــــــی تـــــو زفریاد

دلم یک سال بی تو دیده اش داد

 

خــدایا جاسمـــت را صـــــبر بنما

ثــعالب جُسته این راه خـــــدا را

 

هدیه به مادرم و کسانی که مادرانشان را دوست می دارند

و برایشان احترام قائل هستند .بر ارواح همه ی مادران

الفاتحه من قبلها الصلاة علی محمدٍ وآله محمد.

 

جاسم ثعلبی  /اهواز/ پارک ساحلی کارون 12/10/1390

 

 

 تصویر مادر مهربانم که خیلی دوسش دارم و برای پیشرفتم لحظه ای کوتاهی نکرد

 


 
 
ترانه (عشق بازاری)
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٢:٠۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳٩٠
 

 

تو نظر کردی به کلامت

تو من وکشتی به عذابت

دیگه قلبم با تو غریبه

 دل به دورم تا به ندامت

 

دیگر آن غم ها را چشیدم

دیگر آن اشکات و ندیدم

توی این چند روز غریبی

چه بلا از تو نکشیدم

 

دلم آن نم ها را چشیده

از محبت چیزی ندیده

از سلامت دل بریده

با تو قهرم تا به قیامت

 

(اسجدت لی من شفتهه

ابنظره وحده او هل عفتهه

ابفلس بایع کل غرامک

ما گلت حبی ا وسمتهه)

معنی:

سجده در پایم نمودی

با نگاهت  دل ربودی

عشق  بازاری  نبودی؟

روزنه  زد  در  نگاهت

 

تو ظفر کردی  به  نگارت

تو من و بردی به بلاغت

اگه    دیدارت  شلوغه

پس تو دوری از صداقت

 

جاسم ثعلبی/ در بلم صیادی/ وسط رود کارون /12/10/1390


 
 
زلزله ی هفت
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

آسمان صاف وابرها ناپیدا

همه به آسمان خیره

همه گوش به صدای پروازها

در ساعتی از بهترین ها

و فرود مبارک تیز پرواز حامل امام

در پایتخت دل ستمدیدگان

امام آمد جوشان و خروشان

یک لحظه و یک نفس و یک جان

به سوی مرقد شیرمردان و شیر دلان

و در خاک فرو رفتگان

و لاله زار شهیدان به خون غلطان

با سخنانی برّان در بهشت شهیدان

و سعی در نابودی دیو زمان

کوچ کنان در دیار آشنای هم رزمان

قصر ستمگران را متلاشی

و دست طور مار بدستان امریکایی

در یک حرکتی بریده

و حکومت موقت را تاسیس

با الهام از کلام قرآن

ای پیر جماران

ای اَسوه ی شهیدان

ای یار مهربان

یادت گرامی

و مبارزاتت ستودنی

و شجاعتت قابل تعریف

و مردانگیت قابل توصیف

خوشا به حال کسی که در راه خدا و در لوایت جان باخت

و در جنت شهدای انقلاب راه تاخته

باشد که فردایی هست

و رهروانی از فرزندان تو

و عبرت گیرند گانی از روزگار

وخدمتگذارانی در این مسار

 

جاسم ثعلبی  16/10/1390


 
 
زلزله ی شش
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

 

کوچه ها بیمارستان

و بیمارستانها نالان

پر شده از اشک های خندان شهداء

ماموران ستم شاه

و مجازات مجروحان

نفیر های دلشکستگان

همه یک دل و یک جان

دست در دست هم

متحد در پیکار های آن زمان

چه هیبتی دارد صحنه ها

ترسی در دلها خفته

و شجاعت در پیشروی آشفته

با مشت های گره کرده

به سوی تانک های آمیخته به گلوله

و صدای وزوز تیر های مشقی

اجنبی ها مسکن گرفته اند به زور

همه آماده ی حمله شدند

به مراکز تجمع نیروهای ستم شاهی

جمعیت متلاطم

موج می زند در آسمان

اتحاد رمز پیروزی

مرد وزن

پیر و جوان

 دختر وپسر

جانانه افتخار آفرینان

به سوی نابودی ستمگران

همه یک هدف و یک خانواده مزهبی

قرآن به دست و گلی در دست دیگر

هدیه به سرباز فرزند این دیار

 

جاسم ثعلبی  15/10/1390

 


 
 
زلزله ی پنج
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

پرنده های پیروزی

 در آسمان دلها در حرکت

شهر ها ریخته به هم

مغازه ها بسته

و مراکز علمی تب کرده

جبهه های جنگ در میدان ها

توپ و تانک همه جا

نوجوانی بودم پانزده ساله

در خیابانها مسکن گرفته

متکایم سنگ

و لحافم برگ درخت

در تاخت وتاز حرکت عقابهای شب

وزش باد ها متغیر

همه جا صدای رنین گلوله

همه جا برق تیر های منور

شب ها صید مرغان دریایی

و ملاحان ستمگر

امان دژخیمان گرفته

و بی مداوا با خون شتافته

میدانها ی دل انسانهای پاک

در مساجد وحسینیه ها آشیانه

همه و همه به خاطر آزادی

آزادی از اسارت استکبار جهانی

شب خانواده ها همچو آب جوشان

دل تپنده از ظلم و شکنجه های شاهان

امیدی هست و منجی در حرکت

و ستاره ی سهیل در مسافرت

و میهمانی دلهای انقلابی

و جان باختگان آن سیلابی سخت

دل دژخیمان در تپش

و کرسی حکومت آنان در وزش

بادی که طوفان زاست

منتظر لطف نشست این افسانه.

 

جاسم ثعلبی  14/10/1390

 


 
 
زلزله چهار
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

سفری دور ودراز

دلها نزدیکتر و راهها دورتر

از دیاری به دیار دیگر

همه درب پرواز کوچ پرندگان

بر روی آشنا دلان بسته

در دهکده ای در فرانسه

پرنده عشق انقلاب پا زده

همه فرهیخته او شدند

به استقبال  گرم

پیر و جوان

در نوفل لوشاتو

روستا آباد  وخیابان هایش شاد

و ورود امام را گلباران

و عزت و کرامت انسان

همه ملتفت جوانان ایران

به سوی کلبه ی امام مهربان

آمده اند با دلی جوشان

همه دست به دست ایشان

تا راه حرکت سراسری قرآن

واستواری رهبر عظیم الشان

دستور هجرت از مکان

و امام مصمم واستوار بر کوهی از صبر

به سوی سفری شادمانی

وداع از شهداء وشیر دلان

با توصل از حق

با طیاره ای استیجاری شده

به همراه داشته ها ونداشته ها

با دسته گلی از درد ها

به سوی فاتحان شهر ها

و غم دید ها

پدر ها و مادر ها.

 

جاسم ثعلبی  13/10/1390

 

 


 
 
زلزله سه
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

از عتبات مقدسه به کویت

سفری است زمینی و خسته کننده

برای یک پیر جمارانی

زجر کشیده در روزگار و ساواکیان

سفر طولانی و پر پیچ و خم

در دیار های غربت

کاروان آهسته در راه است

می رود از نبض دلها دور

و از غرش دریاها و رودها

 و موج های انسانی

از درون و برون مرزها

شهر ها آتش گرفته

همچون آتش فشان ذوب شده

صدا های رگبارها

و شلیک گلوله ها

و دلها خیره به روح خدا

تبعیده شده ی مراد این ستمگرها

از سخنان تابناکش در میدان

و التهاب آتش زبانش در جمکران

ترس سر سپردگان

بر افراخته از زندان

و امام مصصم و استوار

به سوی قله ی پیکار

در سیر است برای نابودی اشرار.

 

جاسم ثعلبی   12/10/1390

 


 
 
زلزله ی دو
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

بت شکن  قرن در حرکت

از این آشیانه به آن لانه

از دامان قلب ها به ولایات دور

مدتی است در غربت پرواز

این پرنده ی معشوق انسان و خدا

جلاد ها را در گردابی سخت انداخته

ترسشان از زبان وقلم

پرنده ی مبشر را در کمین گاه

در دام کشتار بی رحمانه

به خواست خدای آزاده ها

و با زور وفشار استکبار دهن بسته

از ترکیه به عراق ستم کشیده ی دیگر

و در کمند حوزه و دانشگاه هجرت

در سرزمین یک ستمگر دیگر

و ترس وهیاهوی بعثی ها

و مستی کرسی و قصر

پرنده ی عشق را محاصره

همه جا نقشه باز های زمانه

در پر پر کردن فرشته ی شادی ها

لیک خدای خالق و مهربان

همه نقشه ها را شوم

درسطل زنگار دلهایشان مختوم

خوابیده و به دمار کشیده

ماه در آسمان تابیده ای دیگر

و ستاره های اطرافش را منور

باری ستمگرها بیداد

و برای آزارش فریاد

تصمیمی است که پرنده ی عشق را

مسیر عوض کند در پرواز.

 

جاسم ثعلبی  11/10/1390


 
 
زلزله یک
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

زلزله ای بسی عظیم

در جهان خوابیده در ستم

بر روی کاخ استبداد

و تکان دهنده ی ستون قصرها

و خورشیدی در آسمان پر ستاره

تابیده از دیار آشنایی

کوچیده در مزارها

سالهای سال

تابشی مهر گونه بر دلهای پاک

بر همه ی گلها و سبد ها

به امید درخشش تابناک

تا باغ و بستان دشت های سبز

و نور افشانی قلب ها

خیمه زدند در دیار لاله زاران

چه خوب تابیده در دیار

از شهری به دیاری

واز موطنی به موطن دیگر

واز سنگری به میدان جنگ سرد

پرنده ی عشق پر زده

از دلهای انقلابی

دلهای جان فروخته

و جان باخته ی بازار گرم گلوله ها

و جسم متلاشی در برابر تانک ها

با مشت های گره کرده

به سوی مرکب مرگ

و زیبایی کلام خدا 

و آهنگی در سمت دیگر نواخته

و گلی که هدیه داده شده

به جلاد طناب دار گرفته

و پای  چوبه ی دار .

 

جاسم ثعلبی   10/10/1390

 


 
 
ابروی چشات
نویسنده : جاسم ثعلبی - ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠
 

تو که ابروی چشات

سایه بان دیدنه

آن دو تا رنگ لبات

 غنچه ی گل  منه

می دونی که عشق من توی دلت به می خونه

آن دو گیسوی سرت آهنگ دیدار می دونه

چه غمی کشیدم ز راه دوری

تو گل قشنگم واسم چو حوری

دل پریشان تو هر گز نخوابد

توی دریای غم تو شمع و نوری

زیر ابروی چشات

رنگ دریا می زنه

آن دوتا مهر و صفات

اشک سوزان منه

می دونی که درد تو من بارها حس کرده ام

می دونی که گرد تو پروانه ام پر کنده ام

تا کجا تو می دوی دنبالتم چو سایه ای

بارها من گفته ام از باغ تو گل  کنده ام

(روحی ما احچی ابزعل

بعد ما عندی امل

انتی تعبانه اوترکتینی وحید

ربی یشهدلی واخضر من جدید

روحی مااریدچ ولا اریدن العید

انتی شتلیتی الگلب بل انتظار

هل فخر عندچ تحفضین الحوار)

در دلت گلی نکارم

دیگه آرزویی ندارم

دل خسته ی  تو را تنها برید

از جدایی ها دلم رگ زد جدید

برو هر گز نمی خوام

برا عیدت نمیام

تو مرا کاشته ای در انتظار

تو مرا داشته ای بی افتخار

جاسم ثعلبی   10/10/1390